Jul. 22.

N4D 16 t/m 19 Juli 2013

Een Loopje genomen in: Nijmegen

Het loopje duurde in km: 160

De tijdsduur was: 4 dagen

De verzorging was: AGS Perfect

 

De voorbereiding dit jaar was vanwege een achillespees blessure ver onder de maat, daarom had ik maar besloten om niet de 50km te lopen maar de 40km. Op zondagmorgen naar de camping gereden, alwaar Esther, Barry, Wout en David al met of zonder aanhang aanwezig zijn. Evenals de campingburen van verleden zodat het een gezellig weerzien is. David  en Joran zijn zo vriendelijk mij het helpen bij het opzetten van de vouwwagen en als alles is gebeurt word er de rest van de dag heerlijk met iedereen bijgekletst. Op maandagochtend worden er nog even de laatste boodschappen gedaan en voor we het weten is het tijd om naar de wedren te gaan voor het ophalen van het polsbandje en vele wandelvrienden te ontmoeten op de traditionele blauwe maandag. ’s Avonds schuif ik lekker aan bij de salade maaltijd die door de camping is georganiseerd en na deze mij goed te laten smaken is het snel al bedtijd.

Met Gon en Silvia

Met Gon en Silvia

Dinsdag

De dag van Elst. Silvia en Gon staan al op mij te wachten als ik de wedren oploop. We hebben afgesproken om met z’n drietjes vandaag te gaan straten. De eerste km gaan niet onaardig en al snel zijn we bij de rust van de RET in Bemmel. Na alle goede verhalen verleden jaar besluiten wij dat de RET post dit jaar onze rustpost zal zijn. De eerste 10 km zitten er op en we gaan verder, het weer is al lekker warm, de korte broek is aan en we genieten van het lopen en de mensen. Net voorbij Elst staat de enige AGS (auto gaat sneller) rustpost. Erik, Carla en Jos doen hun best ons even in de watten te leggen. Hier ontmoeten wij  eveneens vele wandelvriendjes en na genoten te hebben van een soepje, sluit opa Paul zich bij ons aan en gaan we met zijn 4tjes op pad. Dit stuk loop ik even niet lekker en na een klein uurtje houden we even een extra rust. Ik kom weer een stukkie bij en als een beetje op gang zijn zien we Gerrit (dokter Pain) staan. DSCN0326

Ik vraag aan hem of hij nog een oefening weet voor een wat lastig achillespees en voor ik weet lig ik op de massage bank. Gerrit doet zijn bijnaam eer aan, maar ik zal de dag later wel een groot verschil merken. De laatste kilometers gaan over de beruchte dijk, maar iedereen van ons heeft zich daar goed op voor bereid, er zit voldoende water in de flesjes, wat zoutjes en nog wat pepermunt en de dijk gaat eigenlijk heel gemakkelijk. Nog even de Waalbrug weer over en we mogen ons afmelden op de wedren.

Woensdag

De dag van Wijchen (spreek uit wiege) en uiteraard ook roze woensdag

Ook vandaag weer gezellig met Gon en Silvia afgesproken. Het starten gaat uitstekend vandaag, het tempo zit er gelijk lekker in. Deze dag en de daarop volgende 2 zijn allemaal dezelfde begin route. Niet het mooiste gedeelte van Nijmegen maar we lopen er toch maar door heen. Na te hebben gerust in Alverne lopen we verder. Hoewel ik lekker loop moet ik toch echt als we Wijchen in gaan even een rust hebben. We willen eigenlijk zomaar op de stoep gaan zitten maar de mensen zijn zo vriendelijk en bieden hun eigen stoel aan. Ook krijgen we nog wat drinken en een broodje. Prachtig zulk publiek. Bij Woezik aangekomen is daar onze AGS rust ook weer. Vandaag zijn het pannenkoeken, heerlijk. Hier zien we Maaike en Arnika en eindelijk kan ik dan de belofte in lossen die ik verleden jaar heb gedaan aan ze. Ik trek een roze T-shirt aan (urg wat een vreselijke kleur is dat toch) waar ik een tekst verzonnen door Maaike op laten drukken.Ik zal hier onderweg nog vele opmerking over krijgen.

DSCN0291Aan alle goede dingen komt een eind en zo ook aan deze rust, we gaan weer verder. Onderweg kom ik ook nog dirk Maassen van de brink tegen, die ik verleden jaar bij de Edese 4daagse heb ontmoet. Al kletsend ben ik voor dat ik het weet weer bij Gerrit beland. Er zijn een paar mensen voor me, en Silvia en Gon lopen vast door. De wachttijd blijkt echter enorm mee te vallen, na een kleine 20 minuten kan ik weer op pad. Zo maar dat gaat nu opeens lekker, ik loop zo gemakkelijk dat ik steeds andere mensen aan het inhalen ben. Ondanks dat ik nog een kleine pauze neem om een blaartje te behandelen, loop ik toch Gon en Silvia weer in het oog. Zij nemen net rust bij een bekende van Gon en deze mevrouw deelt allerlei lekkere tomaatjes uit. Het laatste stuk word met zijn drietjes beslecht en we kunnen weer terug kijken op een leuke wandeldag.

Dag 3.

De dag van Groesbeek en de beruchte 7 heuvelenweg

Vandaag starten Esther en Wout gezellig met ons mee. We lopen heel even met zijn vijven maar al snel pakken Esther en Wout hun eigen tempo weer op en zie ik ze pas avonds op de camping weer. Silvia heeft wat last van haar scheenbeen en we houden daarom een rustig tempo aan. Het begin is hetzelfde als de route van gisteren alleen na de wcstop gaan we nu naar links.

DSCN0346

Via Malden lopen we naar Mook, alwaar daarna de eerste en steilste heuvel van de dag zich opdoemt. Hoewel ik het zwaar heb kan ik het tempo gewoon goed volgen. Dit is nieuw voor mij. Het eerste jaar haalde ik niemand in en het tweede jaar alleen de kreupelen maar nu kan ik gewoon goed mee komen. Door Groesbeek heen waar het 1 groot feest is, en dan nog even het pijnlijkste bezoekje van vandaag. Wederom plaats ik mij op de de massagebank van Gerrit. Ook Silvia laat zich vandaag door Gerrit onderhanden nemen. En jawel  eindelijk is daar de 7 heuvelenweg. Het is weer 1 groot gekkenhuis aan de kant van de weg. Het enthousiaste van de menigte maakt dat je toch een stuk beter over die heuvels komt. Halverwege zit hier ook onze favoriete rustplek weer. Een broodje worst met dubbele mayo, het mag allemaal deze week. Als we weer verder gaan sluit David zich bij ons aan. Voor Gon is het tempo nu iets te laag, ze gaat de rest van de dag lekker in haar eigen tempo lopen.

Silvia en ik lopen verder met een zeer stille David in mijn voetspoor. Dit gedrag ben ik niet echt van hem gewend maar als ik vraag hoe het gaat met hem, krijg ik een ’ het gaat  goed hoor. ‘ Als we echter bij de mensen zijn waar Silvia onderdak heeft voor deze week, blijk het niet goed met hem te gaan. Hij ploft letterlijk neer. We duwen letterlijk een rol pepermunt in zijn mond en daarna ook nog een zak chips, nadat hij wat gedronken heeft gaat het weer iets beter. Als we verder gaan loopt hij zo te waggelen dat ik hem maar beet pak en gearmd en met Silvia als achterhoede  komen wij over de finish. Als we bij de bus zitten is daar Jannie (overloper/spatoes) die ons heel lief een lift naar de camping aanbied. Op de camping gekomen en na wat gegeten en gedoucht te hebben komt David gelukkig weer een eind bij. Helaas merkt hij dan wel dat zijn portemonnee kwijt is. We zoeken alles af en bellen zelfs Jannie nog om te vragen of hij daar in de auto is blijven liggen maar helaas, daar is hij ook niet. De rest van de avond zijn we nu bezig om pasjes te blokkeren en een oplossing te vinden voor alle overige dingen, het is dan al 22.30 voor ik eindelijk in mijn bed lig.

Dag 4 de dag van cuick

Ik hoor mijn telefoon gaan en schrik wakker. Als ik op mijn horloge kijk zie ik tot mijn verbazing dat het al 04.45 is. Ik vlieg mijn bed uit, kleed me aan en met een boterham halverwege in mijn mond kijk ik nog eens op mijn horloge. He das raar het blijft 04.45. oeps foutje, hij stond op reserve wektijd en gaf even niet de juiste tijd aan. Het is net 03.50. slapen gaat niet meer met alle adrenaline door het lichaam dus ik kijk mijn Facebook maar eens na, lees ook even wat er verder in de wereld gebeurt en na dat alle overige rituelen en etc zijn uitgevoerd, stap ik in de bus en meld ik mij uiteindelijk toch weer aan bij de start. Silvia en Gon zijn vandaag wat later, we hebben afgesproken bij het eerste stoplicht links. Terwijl ik daar zit te wachten, heb ik de grootste lol met de studenten. Tot 4 keer toe word mij een glaasje wijn aangeboden die ik vriendelijk doch zeer beslist afsla. Na een klein halfuurtje komen daar Gon en Silvia al aangelopen. We gaan verder met de route maar ik loop niet echt lekker. Het is maar goed dat ik met hun meeloop, anders had ik echt een tempo van lik me vestje gehad. We houden nu iets vaker een wat langere rust, het is niet anders. Onderweg krijg ik van David nog een smsje dat zijn portemonnee gevonden is. Gelukkig maar voor hem. Nadat we door Overasselt zijn gelopen beginnen we aan de dijk naar Linden. Wat  heb ik een hekel aan deze dijk. Hij duurt maar en duurt maar. Gelukkig zingen sommige mensen nog wat en dat breekt de eentonigheid nog iets. Maar dit is niet mijn favoriete gedeelte. Gelukkig komt ook aan deze dijk een eind en net voor het plaatsje Linden hebben wij een extra rust door de bewoners van Silvia haar logeerplek. Heerlijk is dat, we drinken en eten weer even wat. Dan weer verder nu eindelijk echt door het plaatsje Linden. De bewoners hier doen elk jaar een thema neer zetten, dit jaar was het thema het koningshuis. Erg leuk allemaal en hier kan ik echt van genieten. We gaan verder naar Beers en eindelijk loop ik weet een stuk lekkerder. In Beers nemen wij nog even rust en dan op na Cuick. Hier word elk jaar een pontonbrug neergelegd en de sfeer op die kade is fantastisch. Ook zo iets heerlijks is het feit dat we nu terug naar Nijmegen lopen. We beginnen aan de laatste meters. Jammer genoeg gaat het nu niet echt lekker meer met Silvia, ze heeft veel pijn aan haar benen en zal later blijken behoorlijk last van asfaltbrand te hebben. Echter met de finish zo dichtbij gaat ze dapper door. Via Mook komen we aan in Malden waar we voor de laatste keer deze N4D een rust mogen nemen bij AGS. Voor vandaag staan er gehaktballetjes op het menu. We bedanken Erik, Carla en Jos voor hun ondersteuning deze dagen en gaan verder via Malden door naar de Mac Donalds.

DSCN0398

Daar staan namelijk mijn moeder, broer en nichtje, mij op te wachten. Van mijn moeder krijg ik een mooie bos gladiolen (die zei zelf gelukkig weer meeneemt) en van mijn broer wederom een ballon alleen dit jaar 1tje met tekst. Nadat ik afscheid van ze heb genomen, staan de volgende bekende alweer langs de route. Zowel Sabine als Ardie zijn afgereisd naar Nijmegen om ons binnen te kunnen halen. Hartstikke leuk van ze. We gaan verder over de Via Gladiola en genieten. Hier doe je toch ook een beetje voor. Op ongeveer een 1,5 km voor het einde blijken de bewoners van Silvia’s logeerplek nog een verrassing voor ons in petto te hebben. We worden toegezongen, dit is zo onvergetelijk om dit mee te maken. Wat een lieve mensen kan je toch tegen komen tijdens een N4D.

DSCN0417 Hoe leuk het ook is we willen toch ook echt over de finish lopen en gaan weer verder. Op de tribune blijkt Trudy (truitje) te staan die ons alvast feliciteert en na nog een kleine 100 meter staat daar Marko, de man van Silvia. Na nog een kleine 300 meter gaan we gedrieën gearmd over de finish.

DSCN0454

Al met al heb ik een fantastisch N4D gehad. Het weer was helemaal mijn wandelweer, lekker warm en geen regen. Het feit dat ik dit jaar maar een paar kleine blaartjes had en de behandeling van Gerrit hebben daar zeker toe bijgedragen. De lol en gezelligheid die ik met Silvia en Gon heb gehad zal ik ook niet snel vergeten. De mede campingbewoners die ook deze N4D liepen en in het bijzonder, Esther, Barry David, Wout en Monica, gefeliciteerd met de prestatie. En uiteraard een groot dankjewel voor Cynthia waar ik en David elke dag mochten aan schuiven met eten.

De foto’s zijn allemaal door Gon gemaakt, de overige foto’s kunt u hier vinden

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , , , , , , , , ,



  • Eric (w4w) says:
    July 23, 2013 at 07:42 -

    Mooi verslag, blij dat we zo goede bijdrage aan jullie n4d mochten leveren.

    groetjes Eric

  • Hey Larissa,

    Leuk verslag! Het was GAAF!

    Groetjes Gon

  • Leuk verslag. Jammer dat we jullie niet gezien hebben. Ik heb een fantastische N4D gehad. Elke dag in de achterhoede. Lekker rustig!!