Apr. 27.

Een Kennedymars van de andere kant meemaken.

Op 26/27 april 2013 word dit jaar voor de 13 keer de KM D-R-D (Dordrecht- Ridderkerk-Dordrecht) van de RWV (Rotterdamse Wandelsport Vereniging )gehouden. Tijdens de voorbereiding hierop word duidelijk dat deze keer vanwege een achillespeesblessure het beter is om hem maar niet te lopen. Het kost moeite maar ik meld mij niet aan voor het lopen deze KM. Om toch een beetje feeling met gebeuren te houden meld ik mij dus nu maar aan als vrijwilliger.

Het is nog 21.00 uur als ik het startgebouw binnenloop en ik Eric al zie zitten. Zo die is er ook lekker vroeg. Ik meld mij bij Sico aan en kom achter de inschrijftafel aan de computer te zitten. Het is de bedoeling dat ik alle namen en overige gegevens van de deelnemers foutloos in de computer zet. Hoewel niet iedereen een even duidelijk handschrift heeft en bereid is om alle gegevens even op te schrijven staan ze uiteindelijk toch allemaal netjes op het lijstje in de computer. Het is leuk om alle wandelmaatjes aan het startbureau te zien en even een praatje met ze te hebben. De start van de KM sla ik echter bewust over.

Nadat iedereen veilig op weg is word er besloten dat ik met Gijs mee zal rijden. Daar het allemaal nieuw voor mij is lijkt mij dit ook de beste oplossing. Als eerste gaan we onderweg naar een potentiële plek om fout te kunnen lopen. Hier worden de deelnemers over een graspad gestuurd. We zijn net op ‘tijd om de eerste deelnemers te zien en iedereen nog even een vrolijke noot mee te geven. Het deelnemersveld van 131 gestarte mensen ligt nog redelijk dicht bij elkaar.

De volgende plek die we bezoeken is de VP onder de sliedrechtsespoorburg. Alles is hier netjes geregeld en we nemen zelf even iets te drinken. Helaas worden we gebeld dat er iemand is uitgevallen en bij de Stay Okay zit. We gaan weer terug naar Dordrecht en halen daar de deelneemster op. Ze is op de grasdijk in een holletje getrapt en heeft daar bij haar voet verzwikt. Heel vervelend voor haar en we brengen haar na overleg terug naar haar auto waar ze door een bekende zal worden opgehaald.

We gaan nog even in het ablasserdamse bos kijken en rijden dan naar de Rust de krom. De bagage is hier net aangekomen en we helpen mee ze uit te zetten. De eerste wandelaar zijn hier al en sommigen willen al weer door maar ze mogen pas weer om 02.15 verder. Daar ik altijd in de middenmoot tot achteraan loop is dit voor mij een nieuw verschijnsel. Ook leuk om eens te zien wie de snellere wandelaars zijn.

Samen met Gijs gaan ik net na de rust bij een wat druk kruispunt staan. Hier proberen wij de deelnemers veilig de weg te laten oversteken. Tegelijkertijd zien we ook alle deelnemers die nog naar de 1ste rust lopen. Bekende w4wers als Eric, Will, Ilonka, Dave, Ardie, Carola en Rina zie ik de rust zonder enig probleem halen. En hoewel ik weet dat enkele van mijn andere wandelmaatjes achteraan zullen lopen, blijkt dat er toch iets niet helemaal goed is gegaan. Ineke verteld ons al dat er 2 verkeerd zijn gelopen en ik mis inderdaad Carla en Mar. Giis en ik stappen in de auto om ze te gaan zoeken. We worden al snel gebeld met de locatie waar ze staan en rijden daar dan gelijk naar toe. Hier blijkt echter dat het 3 deelnemers zijn, ook Geert had zich bij hen aangesloten en word het even te krap in de auto. Gijs brengt de deelnemers naar de rustpost en ik loop alvast een stukje van de weg terug. Nu blijkt dat ik echt de juiste beslissing heb genomen. Tijdens deze 1 km lopen voel ik al dat de achillespees nog echt niet genezen is. Wat ik wel erg grappig vind dat ik keurig in mijn reflectie T-shirt met een verkeersregelaar lamp, over een weg met daaraan verspreid 6 boerderijen loop, waar werkelijk niemand rijdt. Ik zie mijzelf dit in gedachten al uitleggen aan iemand die net naar buiten kijkt.

Gijs haalt mij weer op en we rijden nu via de brug over de noord naar de volgende VP. O wacht eens even daar staan wandelaars die zich in het route boekje verdiepen. Ze zijn even verkeerd gelopen. Er staat na de brug gelijk rechtsaf maar helaas hebben ze de pijl niet gezien. Wij gaan daar gelijk naar toe en Gijs pijlt nu super uitbundig. De overig wandelaars zullen absoluut begrijpen dat de route verder gaat door het talud heen.

We gaan verder naar de rustpost in de Fakkel in Ridderkerk. Ook hier zijn we precies op tijd om even mee te helpen met het uitleggen van de bagage. We gaan naar binnen en dit blijkt ook voor ons een soort van rustmomentje. We eten even wat, praten met de deelnemers, ik leer de mensen van de EHBO kennen en wachten hier op de overige deelnemers. Als laatste komen mijn vaste wandelmaatjes binnen en ik ben blij dat ze er allemaal zo goed uitzien. Geen van hun zit er door. Ze hebben allemaal nog genoeg energie en zin in.

Nadat ook zij van hun welverdiende rust hebben genoten en weer vertrokken zijn en na de fiets van Ger te hebben bewondert ga ik met Gijs naar de VP in Rotterdam-zuid. Hier staat ook politie maar die staan er gelukkig er niet voor ons. Er is daar in de buurt ingebroken en ze zijn bezig met een sporenonderzoek. Gijs besluit om alvast de laatste wandelaars tegemoet te lopen en vraagt of ik mee loop. Met de gedachte aan de 1km wandeling van vannacht besluit ik dat het beter is om dit niet te doen. Ik klets gezellig met de overige vrijwilligers en vertel de wandelaars over een lang stuk schelpenpad wat nu op route gaat komen. Gijs komt met de laatste deelnemers mee gewandeld en als deze weer verder gaan word alles snel weer opgeruimd.

We gaan weer verder en nu naar de grote rust bij de hockey verenigen in Heerjansdam. Danyell is hier ook aanwezig, zij is vandaag in functie van onze favoriete paparazzi. Suze is bezig de wandelaars de geestelijke ondersteuning te geven met een vriendelijke woord en soms even de broodnodige aandacht. In de kantine is het echter zo koud dat ik voornamelijk buiten in het zonnetje staat om de wandelaars tegemoet te zien komen of succes te wensen voor het laatste etappe. Wat erg grappig is om te zien is hoe sommige de 3 treden met veel moeite oplopen terwijl er ook een rolstoel opgang is. Hier merk je wel hoe ver het deelnemersveld uit elkaar ligt. Gijs wandelt wederom de achterste deelnemers tegemoet en samen met Danyell en Suze kijk ik naar ze uit. De afstand dat we wandelaars al kunnen zien is best ver en samen met Danyell doe ik een soort gokspelletje wie er aan komt. De verwarring over wat kleding stukken met daarbij de juiste naam brengt de nodige hilariteit onderling maar als uiteindelijk iedereen ook deze rustpost heeft bereikt ben ik zeer blij.

Mijn maatjes zien er goed uit, er word niet geklaagd over pijntjes en er door heen zitten, iedereen zie ik goed eten en drinken en hoewel ik toch nog wel een beetje ongerust over ze ben, ziet het er best goed uit voor hen. Ik vang een gesprek op over dat er blijkbaar 2 deelnemers zijn gestopt. Ze hebben aan een andere deelnemer hun kaartjes gegeven en gevraagd of hij dat bij de finish wilde doorgeven. Ik ga even naar Gijs en deze gaat in gesprek met de jongen. Het blijkt dat deze 2 jongens er in Alblasserdam al mee gestopt waren. Ze hadden geen bagage bij zich en daardoor was het ons ook niet opgevallen. Nou staat het iedereen vrij om te stoppen met een KM wanneer hij of zij dat wil maar voor de organisatie is het wel prettig als we dat sneller hadden geweten.

Ik zwaai mijn maatjes weer uit, de bagage van hun gaat ook mee met de auto en we gaan weer verder. Even een tussenstop bij de VP  het weetpunt en dan onderweg om de bagage bij het finishbureau af te leveren. Er is hier een kleine verrassing voor mij , ik krijg als medewerker ook een diploma, erg lief. Danyell en Suze zijn hier ook al en als Gijs besluit om nog even naar de vp onder de Zwijndrechtseburg te rijden gaat Danyell ook gezellig met ons mee.

Dit is de laatste VP voor de finish. Dankzij alle vorige VP heb ik behoorlijk veel deelnemers leren kennen en het is leuk om ze hier nog even te zien. De laatste opbeurende worden gesproken en de eerste felicitatie deel ik hier ook al uit. Het is nog een kleine 6km en als ze dit hebben gehaald dan weet je gewoon dat ze het gaan halen. Nog een chocolaatje mee als antidipvoedsel en de deelnemers gaan weer op pad. Gijs is er blijkbaar van overtuigd dat stilzitten niet goed voor hem is en gaat wederom de achterste deelnemers te gemoed lopen. Ik sta samen met Danyell op de brug en het gok spelletje begint weer opnieuw. Ook hier zit ik af en toe goed mis met wie er aan komen maar het geeft wel een hoop lol. Ik schrik wel even als ik Ineke pas als allerlaaste een stukje achter de andere aan zie binnen komen, maar er is gelukkig niks aan de hand. Ze heeft even een paar meter omgelopen om bij de plaatselijk AH gebruik te maken van de WC. Poef gelukkig. Ze besluit wel om korter rust te houden want ze loopt wat langzamer vind ze en de rest haalt haar toch wel in. Met nog wat snaaivoer zie ik haar vertrekken voor de 6km die tussen hier en de finish zit.Als dan ook Carla, Hans, en als gearmd stel Mar en Geert zijn vertrokken rest ons niets anders dan ook hier alle spullen op te ruimen en naar de finish te gaan.
Bij finish is het nog wachten, waar op net iets voor 16:45 Rob, met wie ik 2 jaar terug deze wandeling heb gelopen, binnenkomt. Klasse, hij heeft het toch ook weer geflikt. Dan ga ik naar buiten en om precies 16:55 komt daar als eerste Ineke binnen lopen.  Om 16.57 gevolgd door Carla met Hans en met nog 1 minuut speling Geert met een zeer geëmotioneerde Mar die haar eerste KM heeft gelopen. Fantastisch dat ze dit allemaal op tijd hebben gehaald. Reuze trots ben ik op ze.

Na afloop praat ik nog even met Ardie, Rina en Carola, zij moeten naar het treinstation. Dat is ongeveer 500 meter bij mijn huis vandaan en ik bied dan ook aan om ze even te brengen zodat ze niet met de bus hoeven. Ze nemen dit aanbod graag aan.

Al met een al toch een fantastische KM gehad. Heel veel geleerd wat een organisatie allemaal voor de kiezen krijgt. De snellere wandelaars eens leren kennen. Gijs die heel veel van zijn kennis aan mij vertelde. De humor die ik onderweg heb kunnen beleven. De kou die ik zeker 18 uur gevoeld heb. De warmte van de deelnemers en andere vrijwilligers die daar weer tegen overstond. En het trotse gevoel dat ik een steentje heb mogen bijdragen voor het slagen van deze KM.

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , , , , ,



  • Hey Larissa

    Leuk dit verhaal van de andere kant te lezen. Er valt heel veel te beleven tijdens zo’n Kennedymars en helemaal als je aan de andere kant staat.
    Beterschap met je blessure.

    Groet Appie en Jannie.