Sep. 16.

8/9 September 2012: De 80 van de langstraat.

Een Loopje genomen in: Waalwijk

Het loopje duurde in km: 80

De tijdsduur was: 17.25

De organiserende instantie : De 80 van de Langstraat

De verzorging was: Kan niet beter

Voor de maand september staat dit jaar de Kennedymars (KM) over de afsluitdijk in de planning. En daar ik 1 KM per maand wel voldoende vind betekend dat eigenlijk dat de KM van Waalwijk maar overslagen moet worden dit jaar. Echter de twijfel begint toch een paar weken terug toe te slaan, die KM van Waalwijk is wel erg leuk om te lopen, ik heb ook al geen DOTO gelopen en een paar meters extra in de benen is ook niet verkeerd. Uiteindelijk besluit ik bij mooi weer te gaan starten. En jawel hoor, de weersvooruitzichten zijn droog,’ s nachts niet te gek koud en overdag een graadje of 30. Helemaal mijn wandelweer

Ik meld mij dan ook op zaterdagavond bij het inschrijfbureau aan, alwaar ik de chip voor mijn schoenen en mijn startnummer krijg uitgereikt. Op het terras kom ik Jan, Annika, Silvia, Carola, Eelco, Bertus en Dirkie van het W4W forum  tegen en gezamenlijk wachten we tot we kunnen starten. Wij starten wat later dan de meeste deelnemers wat ons eens de gelegenheid geeft om de snellopers te zien starten. Zo die zijn snel weg zeg.

Na een klein kwartiertje gaan wij ook eindelijk over de startmat en zijn we vertrokken voor onze 80km. Het weer is prachtig, de zon schijnt nog volop er staat nog behoorlijk wat publiek langs de route waar er nog een aangename ontspannen sfeer is. Gezellig keuvelend met Annika lopen we in een goed start tempo. Ietsje hoger dan wat ik normaal loop maar de lessen van Dirk hebben wel nut gehad. Het leuke van praktisch achteraan starten is dat we nu al snel mensen gaan inhalen, normaal word ik in het begin van een tocht altijd ingehaald maar het is nu eens andersom.

De eerste VP is op 4,5 km. We nemen wat te drinken en gaan verder na de voor ons zeer belangrijke tweede vp. Bij die post worden namelijk de gevulde koeken uitgedeeld, die wij uiteraard van niemand anders dan van Trudy willen hebben. Het is een kleine traditie aan het worden. Waalwijk = gevulde koeken van Trudy.

Het parcours is nu nog steeds hetzelfde als vorig  jaar. Langs prachtige BBhuizen met leuke tuintjes en af en toe ook iets minder mooie huizen wandelen wij rustig verder.

Op ongeveer 15 km worden we op de bayley brug ( en nee dat heeft niets met drank te maken) ingehaald door Arjan, Carla en Rob. Hoe het gaat, gaat het, maar raakte ik verleden jaar Carla en Arjan kwijt toen ik werd ingehaald door Annika, dit jaar gebeurt precies het tegenovergestelde. Zonder dat ik er erg in heb loop ik in het tempo van Arjan en Carla mee en laat ik Annika en Rob achter me.

Het is een gezellig weerzien en het valt mij op dat Carla nu heel anders loopt dan 1 jaar geleden. Ze verteld mij dan ook dat ze les heeft gekregen en veel geoefend heeft. Het is goed te merken.

De eerste grote rustpost is op 20km. We nemen hier niet erg lang rust, alle overige w4wers die ik nog niet gezien had (Fons en Zoef Sloef) worden hier gespot en gedrieën trekken we verder.

Als Arjan een steentje in zijn schoen heeft  en deze er uit gaat halen, besluiten Carla en ik om rustig door te lopen. Dit valt echter nog niet mee, steeds ongemerkt gaat Carla weer terug naar het oude tempo en moet ze iets worden afgeremd. Het duurt dan toch ook even voor Arjan ons weer ingelopen heeft.

Bij de volgende rustpost op 34 km besluit ik om een vestje aan te trekken. Het is wel grappig, met lopen merk je goed dat het op de open plekken toch een stuk kouder is dan tussen de huizen. Carla is nu toch wel een klein beetje zenuwachtig, de vp waar ze verleden jaar uitviel komt steeds dichter in de buurt. Ze voel zich echter stukken beter als de vorige keer en met een grote glimlach kan ze nu toch dat punt passeren. Wat er nu ook komt ze heeft zich zelf nu al verbeterd.

De route gaat nu naar Waspik en hoewel hij wel iets veranderd is t.o.v. verleden jaar is dit gewoon niet boeiend gedeelte. Eigenlijk ben ik hier nu stiekem wel een beetje blij mee. Ik loop echt met idee van KM over De Afsluitdijk in mijn hoofd en lange wat saaie stukken zijn dan geen slechte oefening.

De volgende rust is in sporthal van  Waspik op 48,5 km. Hier staat ook Trudy weer en neem ik een lekkere bouillon. Ook me voeten onderwerp ik even aan inspectie maar die zien er nog goed uit.

We gaan verder op naar Loon op zand. Als ik zo eens naar Carla kijk zie je dat de vermoeidheid er nu toch langzaam gaat insluipen. Zonder dat ze het zelf in de gaten heeft  bestudeerd ze het asfalt met steeds grote enthousiasme. Nou zal asfaltkunde vast een interessante studie zijn maar tijdens een KM kan je je beter verdiepen in de verschillende soorten lantaarnpalen die er her en der zijn geplaatst. Het duurt wel even voor Carla het even in de gaten heeft waarom lantaarnpalen een betere onderwerp om je aandacht op te richten zijn tijdens een KM maar na een kleine uitleg doet ze echt haar best om niet meer steeds na het asfalt te kijken. Gerrit belt ook nog even en spreekt ze moed in.

We lopen verder langs weilanden en ook het stukje bos met de fietspaden nemen we dit jaar weer mee. Zowel Arjan als Carla komen nu helaas in een dipje. Het is een wat moeilijk gedeelte voor ze, geen publiek aan de kant om je op te zwepen en ja de 1 houd van landerijen en weilanden, de andere verfoeit ze.  Als we bij de vp bij de tennisvereniging komen houden we lang rust. Ze hebben pijn, zijn moe, er is al een heel eind gewandeld maar we hebben nog steeds een aardig stuk voor de boeg. Na overleg en om blessures te voorkomen besluiten ze om een pijnstiller te nemen. We wachten nog even om deze ook de kans te geven te gaan werken en gaan weer verder. Het tempo is nu beduidend lager maar we hebben zeeën van tijd om nog te mogen finishen. De eindtijd vind ik ook  niet belangrijk, mij doel nu is om hun en mijzelf over de finish te krijgen.

De volgende en laatste grote rustpost (je hebt hier maar liefst de luxe van 4 grote rustposten) is op 66km. Ook nu nemen we echt wel even rust ondanks dat we net bijna een halfuur bij de tennisvereniging hebben gezeten.  Ik behandel even een klein blaartje om mijn voet, meer uit voorzorg dan dat ik er nu zo last van heb en we drinken en eten nog wat.

We gaan op voor de laatste 14 km van de tocht. Carla en Arjan raken steeds meer over hun dip heen. Ik ben zelfs erg trots op hun omdat zij een paar km verder  2 meiden gaan helpen die allebei helemaal tot huilens toe stuk zitten. Ze praten met ze, Carla geeft hun nu de les in lantaarnpalen die zelf eerder heeft gehad  en Arjan loopt nog even 50 meter extra zodat hij vers water voor ze kan halen. Fantastisch om dit mee te maken.

Als we nog ongeveer 500 meter  van de finish zijn krijg ik een sms van mijn moeder dat  het nog een minuut of 10 duurt voordat zij bij de finish staan om mij in te kunnen halen. Ik feliciteer daarom op 79km alvast Arjan en Carla en ga gezellig bij het publiek aan de kant zitten.  Na een extra rust van zeker 15 minuten (ik neem geen risico) loop ik dan uiteindelijk toch over de finish naar de blauwe loper toe. Mijn moeder en broer staan klaar met een bos bloemen en mijn nichtje Neva van 5 jaar pak ik op en met haar in mijn armen neem ik wandelend over de blauwe loper het applaus in ontvangst. (achteraf had dit niet gemogen )

Nog even de chip inleveren, mijn diploma en medaille ontvangen en na de felicitaties van Trudy te hebben gehad ga ik weer op huis aan.

 

Het is weer een fantastisch KM geweest, het publiek in Waalwijk en omgeving  is zo hartelijk en vriendelijk. Ook de gulheid van de mensen blijft mij verbazen.  Er werden nu zelfs boterhammen met gebakken eieren uitgedeeld, en dat alles voor een vriendelijk dank je wel van de wandelaars. Ook  op de vraag of je even van hun toilet gebruik mocht maken werd steeds positief beantwoord, De versiering en de muziek onderweg is hoewel vaak niet echt mijn muziek toch wel zeer gezellig en sfeer bepalend. De smsjes die we onderweg kregen en zeker de gezongen smsjes van Ineke brachten grote hilariteit voor Carla, Arjan en mij.

De foto’s heb dit keer van Bertus geleend en u kunt ze hier de overige foto’s zien

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , ,



  • Trudy Meurs says:
    September 16, 2012 at 13:48 -

    Het was leuk om je daar weer te treffen Larissa, en je hebt er weer een leuk verslag van gemaakt, bravo :yes: !!

  • Hahaha! Ben blij dat ze gewaardeerd werden de knotsgekke liedjes !! Goed gedaan Larissa!! En wederom een humoristisch verslag. Ik ben fier op u!!!