Aug. 30.

De Edese 4-daagse 2012

Een Loopje genomen in: Ede

Het loopje duurde in km:120

De verzorging was: Prima

Ede 4 daagse 2012

Donderdag 23 augustus 2012

Door allerlei enthousiaste verhalen verleden jaar over deze wandeltocht was mijn nieuwsgierigheid gewekt en had ik hem voor dit jaar op de planning staan. De vrije dagen werden aangevraagd, met Trudy overlegd over een camping, buren bereid gevonden om voor mijn katten te zorgen en ja alles was uiteindelijk helemaal geregeld.

De vrije dagen waren echter iets te krap aangevraagd en zodoende kon ik pas op donderdag morgen vroeg met de vouwwagen naar Ede toe rijden. Op de camping aangekomen snel alles op de parkeerplaats gezet, het hoognodige in de wandeltas gedaan en met een gehuurde fiets op naar hotel Bosrand. Dat bleek nog niet mee te vallen. De startplaats ligt ongeveer 6 km van de camping. Nu ben ik al geen fietser maar er het is hier geeneens vlak. Vlasplat noemen ze dat nou en vals dat het me is. Het lijkt wel glad maar het is het echt niet. Oef, dat valt even tegen met fietsen zeg.  Maar goed uiteindelijk kom ik toch bij hotelbosrand aan en na eerst Trudy te hebben begroet, uitleg over de bepijling en paarse lintjes te hebben gehad, bezoek ik nog even de registratie en kan ik beginnen aan mijn 30 km wandelen.

Het is als of de duvel er mee speelt maar binnen de 50 meter zie ik al een pijl over het hoofd. Gelukkig kom ik hier mede door de uitleg van Trudy snel achter en wandel ik snel weer op de juiste route. En wat voor een route het is zeg. We wandelen over de heide heen die vol in bloeistaat. Dit is zo prachtig en al snel blijf ik stilstaan om foto’s te willen maken, dit moeten ze thuis ook eens zien. Helaas de batterijen blijken niet opgeladen te zijn en mijn fototoestel is de rest van de dag voornamelijk ballast. Hier baal ik behoorlijk van maar ik moet ook eerlijk toevoegen dat ik anders wel erg lang over de tocht gedaan zou hebben.

Hoewel de bepijling prima is het volgen van een pijltje soms nog niet zo gemakkelijk. Ook nu loop ik samen met een groep andere mensen weer zo’n 50 meter verkeerd. Ik kan er wel om lachen en heb het gevoel dat we een beetje een puzzeltocht lopen. Dit was gelukkig wel de laatste keer voor vandaag dat er verkeerd werd gelopen, ja goed lezen en goed pijlen interpreteren is soms best een moeilijk opgave.

Gezellig kletsend met een medewandelaar komen we op 6,5 km bij de eerste rust aan. Deze is in theetuin Mossel. Het is lekker weer, er zijn veel picknicktafels buiten en ook is er een mobiele wc-unit geplaatst. We drinken wat en bezoeken het sanitair dan ook maar even.

 

We wandelen verder en het is bospaadje in, heide paadje uit en weer een bospaadje over. Stukje grasland en jawel weer door het bos. Helemaal mijn parcours. Er is geen asfalt te vinden. Er lopen vaak wel fietspaden naast de wandelpaden maar alleen bij echt loszand maken we daar gebruik van. Door al het natuurgebied waar we wandelen, lopen ook de nodige grote dieren zoals buffels. Prachtige dieren maar men is bang dat ze weglopen en daarom zijn er voor hen ook wildroosters aangebracht en ja zelfs vrij veel. Mijn wandelmaatje deze morgen bekijkt eens hoe ik daar over heen ga. Nope zo heeft ze het nog nooit mee gemaakt en geeft mij een tip hoe je er sneller over heen kunt gaan. Het werkt niet altijd maar de rijmondclan zal nog eens gaan opkijken als we weer eens een wildrooster moeten bedwingen.

We komen nu bij de splitsing van de 20 km en he lijkt wel of ik als enige doorga op de lus van de 30km. Lekker rustig zo. Door het bos wandel ik verder en moet uiteindelijk aan de andere zijde van de snelweg zien te komen. Gelukkig hebben ze hier een tunnel voor gemaakt. Deze tunnel is vrij smal vind ik en er brand ook geen verlichting. Ik zet mijn zonnebril af en zie aan het eind van de tunnel een prachtig wazig groene struiken en veel  wit licht. Hoewel ik me uiterst fit voel lijkt het bijna een BDE ervaring. We lopen nu zo 300 meter over een industrieterrein waar toch ook nog erg veel bomen en ander groen aanwezig is en jawel hoor ik zie hem al van enige afstand, de ambulance van Bosso. Hij is de officiële 2de rust voor vandaag. Een hartelijk weerzien volgt en ik neem lekker even pauze. Ook zie ik nu Henrike weer eens die deze tocht nu al voor de 4de keer loopt. Bij deze rustpost zijn de nodige dixies geregeld, perfect.

Aan alle goede dingen komt een eind en zo ook aan deze rustpost, het is tijd om weer verder te gaan. De trip gaat verder door bossen, over zandpaden, graslanden, heide, langs schaapskooien, vogelrustplaatsen enzovoorts. Het is zowel voor de hovenier als de dierenliefhebber in mij 1 groot genoegen om hier te wandelen.

De 3de rust is op 26km in het natuurcentrum Veluwe. Een mooi biologisch centrum waar ook veel over dieren gevonden kan worden. Leuke en leerzame plaatsen over vlinders, vogels in de tuin en zelfs over de vele insecten die wij in Nederland rijk zijn. Ja echt ook weer een leuke rustplaats.

Het is nu nog 4 km tot aan de de finish en met een uurtje ben ik dan toch weer terug in hotel Bosrand. Nog even na praten met Trudy en Bosso en ik stap weer op de fiets. Ik moet echter nog even na de supermarkt voor wat boodschapjes. Als ik even later terug fiets naar de camping blijk ik vanochtend toch niet zo goed opgelet te hebben. Ik heb geen idee waar ik na 1 uur fietsen ben en met veel moeite en een vriendelijke heer kom ik na 1.5 uur eindelijk weer terug op de camping. Het is werkelijk voor het eerst van mijn leven dat ik nadat ik 30km gewandeld te hebben thuis kom met zadelpijn.

 

 

Vrijdag 24 augustus

Vandaag de tweede dag van de Edese vierdaagse. Na alle moeite die ik gisteren met fietsen had, heb ik gisteren besloten vandaag gewoon gemakkelijk met de auto naar hotel Bosrand te gaan. Helaas ging dit even iets anders dan gepland. De auto’s staan zo geparkeerd dat ik mijn auto er niet tussen uit kan rijden. Na overleg met mijn buurman op de camping denken we dat het wel moet lukken als we alle vuilnisbakken verplaatsen en het ijzerwerk wat tegen een muur staat. Het kost nog de nodige moeite maar met zijn aanwijzing lukt het uiteindelijk. Ongeveer 20 minuten later dan gepland ben ik dan toch bij de parkeerplaats van hotel Bosrand. Hier word ik vandaag door Trudy geknipt en dan mag ik vertrekken voor mijn 30km.

Zoals we gisteren geëindigd zijn beginnen we vandaag met eerst een stukje bos. Nooit geweten dat dit gebied rond Ede zo bosrijk is. Ik vermaak mij uitstekend. De batterijen in mijn fototoestel weigeren vandaag geen dienst en ik fotografeer er dan ook enthousiast oplos. Het tempo ligt niet hoog maar daar je tot 17.00 mag finishen is het nu niet iets waar ik me druk over maak.

Rustig door lopend kom ik via de leukste paadjes en een enkel wat minder leuk paadje bij de rust die vandaag pas op 12,5km is. Hier zie ik Heleen die ik gisteren net gemist heb en Bosso en Bertus. Van Bertus hoor ik dat er op de 20km route een aantal bewegwijzerings pijlen zijn verwijderd. Jammer dat sommige mensen op die manier maar steeds willen bewijzen wel een zeer flauwe humor te hebben maar nog steeds niet geleerd hebben dat je met je vingers van andermans spullen afblijft. Zelfs al zijn het alleen maar bewegwijzeringsbordjes.

Ik loop verder over een prachtig stuk heide en kom uit bij het Wekeromsezand. Hier ontmoet ik Henk en we gaan samen deze zandvlakte bedwingen. Het is wel apart om hier te lopen nu. Het voelt aan alsof je in de duinen loopt zonder dat je de zee ruikt. Het is wel weer erg mooi allemaal. We komen weer uit in bos en nu mogen de leuke bospaadjes beklimmen en afdalen. Hoewel ik normaal alleen van vlak houd vind ik dit in een bosgebied weer prachtig om te lopen. Klimmetje op, klimmetje af, bochtje links en bochtje rechts. Wat ik wel jammer vind is dat ik dit nooit zo goed op de foto krijg. Het bos fotograferen is niet echt mijn sterkste kant.

Wat ik niet wist maar vandaag dus achterkom is dat we hier hier behoorlijk in het midden van Nederland aan het wandelen zijn. Ik dacht altijd dat dat in de omgeving Utrecht was maar het blikt dus hier te liggen. Henk en ik besluiten even een kleine detour te nemen en gaan de steen bekijken die blijkbaar precies in het midden van Nederland ligt. Na dit op de gevoelige plaat te hebben vastgelegd vervoegen wij ons weer op de route.

De volgende rust is op 23km en wel bij pannenkoekhuis, het Uilenbos. Een hele leuke rustplaats vinden wij, een grote speeltuin waar veel kinderen spelen, vriendelijk personeel dat niet moeilijk doet over het opeten van zelf meegebrachte boterhammen en ook het sanitair ziet er pico bello uit. We drinken hier nog wat, lozen het zand uit de schoenen en maken ook nog even kennis met de zus van Trudy. ( en ja die is bijna net zo lief en aardig als Trudy zelf).

We gaan weer verder door het luntersebos, allerlei slingerbospaadjes hier met heuveltje op en weer af, komen we bij de tweede detour van vandaag aan. Er blijkt hier namelijk een uitzichttoren te staan. We beklimmen de toren en als we eindelijk boven zijn en ik mijn imitatie van het hijgend hert der jacht ontkomend heb uitgevoerd, gaan we eens rondkijken. Het valt ons een ietwat tegen, wat je ziet zijn voornamelijk boomtoppen en heel in de verte een kerktoren. Ach, we hebben dankzij de beklimming tot weer een kleine donatie gedaan en de beheerders zijn hier erg dankbaar voor.

Er is nog een rust op 27km maar hier lopen we na het knipje te hebben gehad gelijk door. We hebben net rust gehad en het is niet zover meer naar de finish. Henk loopt echter niet zo lekker meer. Het verteld mij dat hij zijn binnenzolen van zijn schoenen thuis heeft laten liggen en dat dit nu toch wel een vervelend gevoel aan zijn voeten geeft. Daar kan ik me iets bij voorstellen. We lopen nog een lang stuk langs het spoor waar ik Bertus in actie ziet en ja dat is wel bijzonder want hij wandelt niet maar fiets nu.

Als we weer terug bij de finish zijn kom ik Bosso tegen. We zitten net lekker aan een drankje als Trudy komt vragen of we even met iemand na een schoenenzaak willen zodat de meneer binnenzolen kan kopen. Ik weet gelijk over wie het gaat en ja we zijn dan ook met zijn drieën, Bosso, Henk en ik maar even naar het dorp geweest om boodschappen te doen en zooltjes voor Henk te kopen.

Al met al ben ik daardoor iets later terug op de camping maar de boodschappen zijn al lekker gedaan. Na te hebben gegeten en gedoucht te hebben ga ik nog even een bakkie doen bij mijn overburen. Het is reuze gezellig en ook zeer leerzaam wat mijn overbuurman blijkt Dirk Maassen-v.d.Brink te zijn. Meerdere keren Nederlands kampioen snelwandelen. Hij geeft mij nog wat tips en een privé lesje over hoe ik een betere loopverhouding krijg.

Al met al heb ik een zeer leuke, informatieve en prachtige dag gehad.

 

Dag 3

Het weer is vannacht omgeslagen, het heeft behoorlijk geregend. De voorspelling blijkt voor vandaag overdag toch best wel aardig te zijn, de lucht ziet prachtig blauw, maar voor de zekerheid neem ik toch maar een nood poncho mee.

Het is nog ruim voor 8 uur als ik mij voor de tocht van vandaag aanmeld. Ik zie Rob Mans binnenkomen en we hebben even de tijd om bij te praten. Met Henk mijn wandelmaatje van gisteren heb ik voor vandaag ook weer afgesproken en om 08.10 komt hij aangelopen. Na onze kaarten wederom door Trudy zijn geknipt, gaan we op pad.

De route gaat ook nu weer snel het bos in. Zowel Henk als ik blijven hier van genieten. Henk is redelijk geïnteresseerd in de bomen die hier staan en als hij merkt dat ik ook nog voor hovenier heb geleerd vraagt hij honderd uit.

Dit is nu onze derde wandeldag en we gaan ook steeds meer medewandelaars herkennen. Zo is een groepje met Vlaamse mensen en ook een man en vrouw die wel zeer vaak de bosje in lopen. We komen aan de praat en dit echtpaar blijkt een grote passie voor paddenstoelen te hebben en nee geen champignons voor bij de biefstuk, of van die paddo’s waar je high van word. We lopen een stukje met ze mee en ze kunnen er leuk enthousiast over vertellen.

Net voor de eerste rust is er nog een uitkijktoren geplaatst. Het is ons en meerdere medewandelaars een raadsel waarom er een dergelijk lage en op niet echt interessant gebied deze toren geplaatst is maar ja daar zullen de hoge heren wel debet aan zijn.

Op 7 km is de eerste rust in natuurvriedenhuis de bosbeek. Hier krijgen we een gratis kopje koffie of thee aangeboden. We houden niet al te lang rust, het parcours vandaag is tot nu toe redelijk zwaar. Net als ik weg wil lopen zie ik Jannie (overloper) staan. We gaan verder door het bos en komen dan bij de tweede tip van vandaag. Er is hier prehistorisch begraafplaats. Ook dit gaan we even bekijken. Nou ja bekijken, er is eigenlijk niet veel aan te zien. Het is een heuvel waar architecten tijdens opgravingen op deze graven zijn gestut.

We komen langs een zeer groot grasveld waar dit jaar het Europees kampioenschap schapendrijven word gehouden. Hier had ik nog nooit van gehoord maar als we het zo van een afstandje bekijken kunnen we niet anders dan beamen dat dit toch wel een groot evenement is. Vlaggen van zeker 8 verschillende landen en een grote tribunes zijn er geplaatst. We lopen verder tussen de golfbanen door na onze rust toe op 14km in eethuys Airborn.

Het is nog steeds mooi weer en we besluiten om buiten te gaan zitten. Hier krijgen we al snel spijt van. We zitten volop in de wind en koelen veel te snel af. We houden dan ook maar erg kort pauze.

Het is vandaag voornamelijk bos en zandpaadjes waar we lopen. Het regent nog even een half minuutje erg hard maar dat is dan wel weer het voordeel van het bos, de bomen houden een hoop vocht tegen. Ons tempo light niet hoog maar als we om 14.00 nog de rust op 21km niet bereikt hebben ga ik met toch een beetje zorgen maken. Het duurt tot 14.15 voor we de rust zien bij kaasboerderij Hoekelum. Dit zou inhouden dat we ruim 2,15 uur over 7 km hebben gedaan. We zijn echter niet de enige wandelaars die daar nu nog zijn. De meeste van ons twijfelen dan ook of de opgegeven stand wel klopt. We gaan toch maar snel verder.

De volgende rust is volgens de route beschrijving op 26 km en nu lijkt het net of wij 5km binnen de 20 minuten hebben gelopen. De mensen van de organisatie geven eerlijk toe dat er een foutje is gemaakt. Ach, dat kan gebeuren en zo slecht liepen we dus helemaal niet. We maken ons op voor het laatste stukje bos voor vandaag en om net 16.00 zijn we weer terug in hotel bosrand. Hier krijg ik het knipkaartje voor de volgende dag uitgereikt van een dame die oude Edese kleding heeft aangetrokken. Erg leuk vooral dat gehaakte hoedje. Ik ga nog gezellig met Henk, Jannie en Loes op het terras zitten. De tocht wordt uitgebreid besproken en hoewel we vandaag weinig heide hebben gezien hebben we toch allemaal weer genoten van deze prachtige wandeldag in deze schitterende omgeving.

 

Dag 4

Het heeft zowat de gehele nacht al geregend en de weersverwachting voor vandaag beloofd nu ook niet echt het beste wandel weer. Maar ja een 4 daagse betekent toch echt 4 dagen wandelen voor mij en vol goede moed stap ik dan toch maar weer in de auto om naar hotel Bosrand toe te rijden.

Het is nu gelukkig droog en nadat de snelle wandelaars vertrokken zijn ga ik ook maar eens op pad. Al vlug kom ik Jannie tegen. We zijn nog niet echt lang onderweg of de eerste druppels beginnen te vallen, we trekken de regenkleding maar aan. De leuke bospaadjes van deze week zijn echter wel veranderd in dikke modderpaden. We blijven toch stug doorlopen en jawel we zien hier en daar weer een stukje blauw aan de lucht verschijnen. De poncho mag weer uit, de paraplu wordt opgeborgen en we komen bij de eerste rust op 7km aan. We drinken en eten hier even wat en ik sta versteld wat wildvreemde mensen elkaar tijdens een rust durven vertellen. Verhalen over obstipatie en prostaat problemen vind ik toch iets te privé om daarover te praten waar allerlei onbekende mensen bijzitten. Jammer genoeg hebben sommige andere wandelaars daar totaal geen moeite mee en zo ben ik dan ook  helaas op de hoogte van meneer en mevrouw hun kwaaltjes.

Gelukkig voor mij denkt Jannie net zo over rusten als ik, het mag lekker kort, en zijn we weer op weg. Hier en daar nog een echte nachtmerrie foto voor voy makend wandelen wij via opnieuw modderige bos en heide paadjes met hindernissen verder.

Het weer gaat zo ongeveer in ons wandeltempo ook de goede kant op. Het wordt langzaam maar zeker  droog. De splitsing met de 20km ligt al weer even achter ons als er door een medewandelaar gevraagd op welke route wij nu eigenlijk lopen. Dit is de route van de 30km geven wij als antwoord. Hij had echter de route van de 20 km willen lopen. Teruglopen is  echter wel een eind om en hij wandelt nu gezellig met ons mee. We lopen verder richting Otterlo al waarop 13,5 km de tweede rust en controle is in cafe de waldhoorn.

Jannie en Gert nemen hier een lekker soepje. Het weer is omgeslagen en het is nu echt zonnig. Een mooie blauwe lucht met een klein briesje zit ons heerlijk uittedagen. De regenkleding gaat uit, buienradar had tenslotte ook al aangeven dat het smiddags droog zou blijven. Zonnebrillen worden opgezet en we gaan weer op weg naar de volgende rust.

De eerste meters zijn nu verhard, we lopen langs een herdenkingsteken voor Canadese militairen in WW2 en ook de rijdieren van plaatselijke manege lopen gezellig een stukje met ons op.

Het verharde gedeelte duurt maar even en we zijn weer terug op de zandpaadjes. Ook hebben de weergoden ons mooi in de luren gelegd. Het gaat me toch flink regenen. Daar de volgende rust op 17km zou zitten en we er dus haast zouden moeten zijn lopen we maar door om dan daar op ons gemak het regenpak maar weer aan te trekken. Helaas dus niet, de rust blijkt op 22 km te zijn en ja het is niet geloven maar als we dan eindelijk daar zijn vind moeder natuur het ook wel welletjes en stopt het met regenen.

Hier houden Jannie en ik lang rust. We nemen ruim de tijd voor een paar boterhammetjes, iets te drinken en een toiletbezoek. Haast is nu echt even uit ten boze. Als er echt geen ene druppel meer uit de lucht komt vallen besluiten we dan toch maar voor de laatste paar kilometers te gaan. Verder over de heide met de vandaag beruchte zand/modderpaadjes.

Er staat op de route beschrijving dat er nog een uitkijkpunt is. Uitkijkpunt Valenberg om exact te zijn. Jannie en ik vinden een detour eigenlijk wel kunnen (stelletje diehards die wij zijn) en jawel de uitkijktoren word ook nog even beklommen. Het uitzicht is werkelijk gewoon weer schitterend alleen het nu bewolkte weer werkt niet mee om echt ver te kijken.Hoofdpijnpillen voor reuzen

We gaan verder langs een stel vreemde stenen die daar neergelegd zijn. Ze zijn hartstikke glad en zien er uit als een soort hoofdpijnpillen voor reuzen. Een stukje verder lopen we nog langs bijenkasten maar gelukkig voor ons geen bijtje gezien of gehoord. Het laatste stuk over de heide gaat gelukkig over een fietspad. Nog even de laatste meters en het zit erop. Het is dan wel geen Nijmegen finish maar toch voel ik me hartstikke trots dat ik deze 4 daagse gelopen hebt.

Al met al zijn dit de mooiste tochten die ik ooit gelopen heb. De organisatie was prima en zeer behulpzaam voor iedereen. Alleen de zondag waren de weergoden ons minder gezind maar voor de rest mochten we absoluut niet klagen. De camping was netjes en leuk geprijsd. Het veldje waar ik stond was zeer gezellig. En voor volgend jaar staat hij in ieder geval weer in de planning.

 

Overige foto’s zijn hier te zien

Foto’s gemaakt door Jannie staan hier

Foto’s gemaakt door Trudy staan hier

 

 

 

 

 

 

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , ,



  • sabine says:
    August 31, 2012 at 05:41 -

    leuk verslag larissa, en ook mooie fotos groertjes sabine

  • Erg leuk! Ben toch wel benieuwd naar jouw manier van over een wildrooster lopen!! En hoofdpijnpillen voor reuzen?? Hoe kom je er op!! Het hele verhaal heb ik met een glimlach rond de mond gelezen! Wie weet…..ga ik volgend jaar mee ;-))