Jun. 02.

31 mei: Van Hoek van Holland naar Maassluis

 

De eerste etappe van Hoek van Holland naar Maassluis.

Afstand: 26 kilometer

Op donderdag 31 mei 2012 is het dan zover. Vandaag ga ik beginnen aan mijn wandeling van Hoek van Holland naar Kleve. Door allerlei verplichtingen kan ik pas om even 12 uur naar het treinstation in  Maassluis toe rijden. Hier pak ik de trein naar Hoek van Holland strand en als ik uitstap loop ik naar het strand toe. Hoewel de route eigenlijk iets later begint wil ik vanaf het strand starten. Dit is voor mij toch veel meer symbolische plek dan bij het officiële startpunt. Ik ben nog nooit in Hoek van Holland geweest en als ik de bewegwijzerings paal ziet vind ik dat een goed startplek.

Vanaf daar loop ik rustig na het officiële start punt. Hier koop ik nog een flesje cola waar ik later zeer blij zal zijn. Langs de haven lopend zie ik een mooi beeld staan. Dit beeld blijkt gemaakt te zijn in nagedachtenis aan de joodse kinderen tussen 1938 en 1940 vanaf die plek de boot naar het veiliger Engeland namen. Via het haventje en met een kleine omweg daar de straat is op gebroken kom ik via een leuk parkje, wat voor mij doen eigenlijk al iets te heuvelachtig is bij het de begraafplaats van Hoek van Holland. Ik lees dat hier ook en aantal oorlogsgraven zijn en ga deze dan ook bezoeken. Wat ik nooit heb geweten maar nu dus zie blijkt dat men aan de bovenkant van de grafzerk de insignes van de betreffende militairen heeft  ingegraveerd. Op deze manier is te zien welke rang en in welk onderdeel in het leger deze mensen hebben gediend.

Ik wandel weer verder en kom in het Staelduinse Bosch. Hier zie je nog veel herinneringen aan WW2 in de vorm van zeer grote bunkers. Indrukwekkend is het wel, nooit geweten dat bunkers ook zo groot konden zijn. Ook de hovenier in mij vermaakt zich prima. Leuk planten die je niet in mijn omgeving tegenkomt en ook een mooie wortelpartij kan mij zeker bekoren.

Deel 1 en 2 van de route zit er op en  in deel 3 kan ik niet verdwalen. Het is 1 lange rechte grasdijk. Er loopt ook wel een fietspad aan de onderzijde van de dijk maar nee ik neem de grasdijk. Na het hek te zijn over geklommen  is de grasdijk in het begin goed te belopen. Ik word luid aangemoedigd door wat schapen die daar rustig staan grazen. Halverwege de dijk word het steeds lastiger, het gras is nu echt tot op de knieën gestegen. Dit is echt ploeteren nu en ik kijk toch met een ietwat verlangde blik na het fietspad naast mij.

De tocht gaat nu verder langs de rand van Maassluis en onder de snelweg door en via een fietspad, waar ook auto’s als bestemmingsverkeer op mogen rijden en verdraaid nooit geweten dat er zoveel bestemmingsverkeer kan zijn, wandel ik verder. Ook hier blijk ik weer eens een stukje verkeerd te lopen maar gelukkig via de gps kom ik daar snel genoeg achter.

Dit gedeelte van de route gaat via een tegelpad door een weiland. Stonden op de grasdijk nog wat kleine schapen die gewoon opzij gaan als ik er aan kom, hier staan koeien. Dit blijken nieuwsgierige dieren te zijn. Als 1 groep komen zo’n 25 koeien op me af. Nu ben ik niet voor het minste of geringste bang maar dit is toch echt indrukwekkend. Zeker als er 1 op zo’n meter van je vandaan eens flink komt briesen. Toch gaat ook dit gedeelte van de tocht goed.

Ik wandel verder via de weilanden en deze zijn allemaal aan elkaar verbonden via vreselijk kleine bruggetjes. Zo’n 2 planken bruggetje met aan 1 kant een leuning. Ik grijp mezelf in de nekvel, het slootje is nog geen eens een halve meter diep, er zijn al duizenden mensen over gegaan en het zal wel heel toevallig zijn dat net als ik er over heen ga dat bruggetje in elkaar zal zakken. Kom op Laris, je kan het, de leuning met 2 handen vast houdend is het me jawel gelukt. Dit ritueel herhaalt zich nog zo’n pakweg 7 keer.

Ik wandel het plaatsje Maasland binnen en dit is en leuk plaatsje. Het doet een beetje dorps aan maar leuk om hier te mogen lopen. De route gaat om de kerk, langs het water verder naar Maassluis toe. Het miezert al enige tijd maar als ik Maassluis binnen loop gaat het echt volop regenen. Snel verder lopend en met weinig oog voor de omgeving ga ik verder. Ik wilde eigenlijk eerst tot aan het pondje naar Rozenburg door lopen maar ik ben zo onderhand tot op de draad toe kletsnat. Ik besluit om maar gelijk door naar mijn auto te lopen, daar ik af en toe toch wat verkeerd ben gelopen kan me die laatste 300 meter echt gestolen worden.

Etappe 1 zit er op.

Foto’s staan hier

 

 

 

By laris | Posted in LAW 6: Het grote rivierenpad, Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.



  • Ineke says:
    June 2, 2012 at 22:45 -

    Hahahaha! Ik zie het helemaal voor me: Larissa op die bruggetjes. Wat zal je bang geweest zijn! En dat zeven keer! Poepoe! Leuk verslag ik heb weer genoten van je humor!! :-D