May. 20.

20 mei : Ettenleur Vincent van Goghwandeltochten

Een Loopje genomen in: Ettenleur

Het loopje duurde in km: 40 plus

De tijdsduur was: 8,20

De organiserende instantie: De losse feeter

De verzorging was: prima

Na gisteren de 40km in hoornaar te hebben gewandeld staat er voor vandaag de 40km in Etten-Leur op het programma. Mijn wandelmaatje vandaag is wederom Ineke en met haar heb ik om 09.00 afgesproken. Er is goed te parkeren in de omgeving van het startbureau en als ik om 08.45 binnenkomt, is Ineke al aanwezig. Na mij te hebben aangemeld en een route beschrijving in ontvangst heb genomen gaan we op weg.

Het eerste gedeelte van de tocht gaat door het centrum van Etten-Leur. Als snel zijn we bij de eerste rust op een tennisvereniging. Ineke heeft even een sanitairestop maar we zijn pas net op weg gaan snel weer verder. Nu komt er voor mij een heerlijk gedeelte van de tocht. Over kleine graspaadjes, alles heerlijk onverhard, dan weer eens een stukje zandpad, ik geniet met volle teugen.

De tweede rust is in de Zwarte schuur. Wat een leuke rustplek is dit. Het lijkt een soort biologisch infocentrum. Allerlei posters van uilen en andere dieren versieren de houten muren. Je zit ook op houten stoelen en planken.

We gaan weer verder en Ineke blijkt toch nog niet zo goed hersteld te zijn van de 40km van gisteren. Dit komt ook doordat zij vanwege een blessure nog niet zo goed heeft kunnen trainen. Ik wandel in mijn eigen tempo door en wacht bij kruisingen en aan het eind van de weg telkens op haar. Zo komen wij aan bij de rust op een camping. Wij blijken de laatste die deze rust moesten passeren en na wat gegeten te hebben en als Ineke haar act van ongelovig Thomas weer heeft opgevoerd (en uiteindelijk toch na mij heeft geluisterd) vertrekken wij voor het volgende deel. Dit gedeelte zou zo 5km moeten zijn. Ineke zegt dat ik maar gewoon door moet lopen. Ze ziet me bij de rust wel weer. Zo gezegd en zo gedaan. De route gaat weer over allerlei graspaadjes, zandpaadjes en door het bos. De bepijling is me regelmatig een raadsel en hierdoor ga ik dan ook in de fout zal uiteindelijk blijken. Wat ik wel heel leuk vind is dat er tegenwoordig ook aardbeien verkoopmachines zijn. Zo iets mogen ze bij mij in de straat ook wel plaatsen.

Na ongeveer 1,5 uur belt Ineke me of ik al bij de rust ben. Nee, zeg ik en ik snap er ook geen snars van. Het duurt nog wel meer dan 15 minuten voor ik eindelijk weer bij de rust in de zwarte schuur ben. Nou ben ik geen snelle wandelaar maar 7 kwartier over 5km lijkt mij niet te kloppen. Ook volgens mijn gps blijkt de rust toch op meer dan 3 verder te zitten dan volgens de route beschrijving.

Ik neem een kopje soep en ga op Ineke wachten. Met 1 van de dames van de organisatie kom in gesprek over de route. Op mijn vraag waarom er niet vaker een herhalingspijltje geplaatst kan worden krijg ik als antwoord dat een ervaren wandelaar weet dat als je geen pijltje ziet je dan rechtdoor moet gaan. Dit is nu net even niet de juiste opmerking en ik zeg dat als ik De Omloop heb gelopen, 5 kennedymarsen heb gedaan en ook Nijmegen op mijn lijst mag zetten, ik mijzelf niet echt een onervaren loper zal noemen. Dit gaat op een nogal bitse toon en een andere dame van de organisatie besluit om de eerste dame maar even wat opdrachten te geven en haar zo bij mij weg te houden. Een 2 minuten later komt er een man binnen die verteld dat hij zojuist de laatste pijlen van de 40km heeft opgehaald. Ik vlieg nu echt uit mijn slof, hoe kan die man dat doen, Ineke loopt nog op de route en ze heeft het al zo zwaar. Mopperend en me afvragend of men hier nou echt niet na kan denken probeer ik Ineke te bellen. Die neemt niet op en ik zit best wel een beetje in me rats. Uiteindelijk blijkt dat meneer de pijlophaler en ik een iets andere interpretatie van de woorden het lusje van de 40 hebben.

Ineke komt toch ook zonder verder problemen op de rust en neemt ook een lekker soepje. Als we verder willen gaan komt er meneer van de organisatie na me toe en zegt:” Ik wil je een advies geven maar je hoeft het niet op te volgen.‘ Kijk die man weet hoe hij met me om moet gaan. Ze wijzen ons een korte en eenvoudige route. Dit advies volgen we graag op.

Net als in het tweede gedeelte van de tocht wacht ik af en toe op Ineke en zo komen wij bij de laatste rustpost aan. Hier blijkt ook meneer de pijlophaler aanwezig te zijn en ik schaam mij toch wel een beetje voor mijn uitbarsting tegen hem bij de vorige rustpost. Ik bied dan ook mijn excuses aan en na wat te hebben heen en weer gepraat, is er nu van beide kanten begrip voor wat er gebeurde. Ook hier krijgen wij weer een alternatieve route aangeboden waar wij graag gebruik van maken. Daar ik naar 36 km wandelen niet meer fatsoenlijk een pen kan vasthouden zijn ze ook nog zo vriendelijk om dit allemaal op te schrijven. We lopen deze alternatieve route nu en bij het enige punt waar we nog wel eens fout zouden kunnen gaan lopen staat meneer de pijlophaler op ons te wachten om er zo zeker van te zijn dat wij de goede route lopen.

Om iets voor half 6 zijn wij weer terug bij het startbureau. We zijn binnen en ik heb ondanks de moeilijkheden toch een mooie tocht gelopen. Nog even afmelden, een stempel voor het wandelboekje ontvangen en dan nog even op de foto met Ineke.

Al met een al een moeilijke tocht, wel een zeer mooie tocht, eigenlijk helemaal mijn route, alleen de bepijling mag van mij gerust iets beter. Voor de vrijwilligers een grote pluim omdat zij ook na mij niet even vleiende woorden toch zo vriendelijk bleven om ons te helpen.

Foto’s staan hier

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , ,