Jul. 16.

Een Loopje genomen in: Someren

Het loopje duurde in km: 80

De tijd was: 14:35

De organiserende instantie: Joek

Totaal aantal km: 5668

De verzorging was: Prima

In het eerste weekend van juli is het weer tijd voor de Kennedymars (KM) van Someren. Dit jaar gaat Sabine niet mee met de KM want ze gaat met de handbike het rondje van Someren, 40 km, zelf doen. Ook deze keer hebben we een plek geserveerd op camping Pipowagen. We doen dit voor het derde jaar nu, en het bevalt ons daar prima. Nico en Miranda staan dit jaar ook op de camping, gezellig. Nico gaat voor de KM en Miranda gaat zondagochtend het rondje lopen.

We vertrekken op zaterdagmiddag op ons gemakje naar de camping, zetten de caravan op zijn plek en gaan een dutje doen. Ik had namelijk de dag ervoor last van een verkoudheid gehad en vannacht 3 uurtjes geslapen en heb echt wel wat slaap nodig. De wekker staat om 18:00, maar we blijven nog even langer liggen. Der komt net een fikse regenbui over.  

Na het douchen en de onderhand traditionele nasi met saté maaltijd, maak ik me gereed om naar de start te gaan. Sabine rijdt wel mee, maar gaat als ik gestart ben, samen met Miranda snel weer naar de camping. 

Ik meld me aan en ga voor ik in de rij gaat staan even bij de voorste langs. Onder andere Appie en Jannie Bos staan hier en ik mag van hun zelfs ook vooraan sluiten. Heel lief van ze, maar ik ga toch gewoon netjes in de rij staan. He gezellig ook Liessie en Gert-Jan zijn er al. Gert-Jan gaat zijn eerste KM lopen en het is hem ook gelukt. Toppie van je. 

Het startschot word om 22:00 gelost en het kost ongeveer 3 minuten totdat wij gescand zijn. Nico en ik lopen dit eerste stukje even samen. De route loopt langs de camping en het is Sabine en Miranda gelukt om er op tijd te zijn en ons even toe te zwaaien. Nico gaat nu zijn eigen tempo lopen en ik kom gezellig met Angelique te wandelen. We hebben elkaar al een tijdje niet gezien dus er valt best wel wat bij te praten. Op 13 km neemt Angelique een wcstop en ga ik alleen verder. Voor een kleine 5 minuten want dan loop ik opeens gezellig met Wiebe en zijn wandelmaten. Op 20 km gaan zij pauze houden en ik loop rustig door. Het gaat best lekker, ondanks de verkoudheid van gisteren mag ik niet mopperen. 

Ik merk wel een groot verschil met het lopen in de achterhoede of zoals nu in de voorhoede. De afstanden tussen de lopers onderling zijn groter en er word ook veel minder geklets. Nu ben ik zelf wel een kletskous en vind ik ook wel makkelijk iemand voor een babbeltje maar er zit echt wel een behoorlijk verschil in. 

De eerste rust waar je weer bij je tas kunt is in Brandevoort op 39 km. Ik pak mijn tas, maak hem open en sta heel vreemd te kijken. Oeps dit is niet mijn tas maar die van Angelique. Zij heeft toevallig dezelfde tas als ik. Het duurt even voor ik eindelijk mijn tas heb gevonden. Ik zie Adriaan en tik hem op de schouder met de mededeling dat ik een knuffel nodig heb. Uiteraard krijg ik die en we kletsen effe gezellig. Ik voel me nog steeds goed en loop op een schema van binnen de 14 uur. Ik stuur even een update naar Sabine, we gaan proberen om samen over de finish te komen. 

Ik ga weer verder, dan met die en dan weer met die kletsend. Het tempo gaat nog steeds goed totdat ik op ongeveer 55 km de man met de hamer tegen kom. Dammn ik was haast vergeten dat die bestond, de laatste tijd ging alles zo lekker. Het voelt alsof mijn lichaam blokkeert, ik kan mijn heupen niet meer goed bewegen, mijn heuptas duwt vreselijk op mijn buik. De mensen die ik net nog inhaalde halen mijn nu in, ik kan echt geen tempo meer lopen. Ik word op dit gedeelte ook nog ingehaald door Gerard en consorten. Op zich is het niet raar dat ik door hun ingehaald word, alleen pas na 55 km is wel ongebruikelijk. Ze vertellen mij dan ook dat ze het vandaag echt op het gemakje doen.

Hehe, op 60 km ben ik eindelijk bij de rust. Effe zitten. Ik probeer wat te eten, neem een colaatje en zit eigenlijk maar domweg wat voor me uit te staren en mezelf moed in te spreken. Ik heb ruim voldoende de rijd, dan maar niet om 12 uur binnen, ik zou zelfs nog een paar uur kunnen slapen en nog op tijd zijn. Net als ik besluit verder te gaan, zie ik Nikki. Zij is een bekende van Sabine en zit ook in een rolstoel. Ik doe haar de groeten van Sabine en maak effe babbeltje met haar, waarna  ik weer verder ga.

Er stond ook een jongeman met Nikki te praten die mij even later inhaalt. Nu viel ik wel erg midden in zijn gesprek met Nikki en ik bied hier mijn excuses voor aan. Hij begint te lachen en zegt dat het niet nodig is. Hij blijkt de wandelmaat van haar te zijn en spreekt haar vaak genoeg. We, Jeroen en ik, lopen samen verder, waar we uiteraard babbelen over onze wandelmaten. 

Het wandelen op zich kost me steeds meer moeite, mijn heuptas verander ik tot een soort schouder tas, eten lukt haast niet, op gek genoeg hele zoete koekjes na. Het tempo is net boven de 5 km. Ik kan echt niet sneller en Jeroen merkt dat het eigenlijk wel goed voor hem is. Hij heeft wat last van zijn knieën en dat gaat nu een stuk beter. Met mij helaas niet, de pijn in me heupen word zo erg dat ik besluit wat paracetamol in te nemen en maar gewoon door te stappen. We hebben 1 keer eventjes een rust genomen, maar het starten koste me toen zoveel moeite. Nee ik loop wel rustig door. De pijnstiller doet zijn werk, het gaat nu weer eindelijk iets gemakkelijker. Het word ook wat warmer wat ik heerlijk vind. Op km 75 bel ik effe met Sabine. Zij is nog op 65 km en is nu samen met Sandra en Bertus, mijn wandelmaatjes van 2 weken terug. We besluiten dat ik gewoon doorloop. Ik zie het niet zitten om als ik op haar wacht, daarna dan weer te gaan starten met lopen. Ik loop verder met Jeroen, we schuilen nog even voor een buitje en komen langzaam maar zeker bij de finish aan. Hehe wat ben ik blij dat het erop zit. We hebben er 14 uur en 35 minuten over gedaan. Wat uiteindelijk helemaal niet slecht is, het is mijn 2de tijd ooit. 

Ik krijg mijn medaille om gehangen en er een nog een pin bij waarop 5 staat. Het is namelijk mijn 5e keer hier. Op dat moment besef ik het niet maar eigenlijk klopt het niet. Verleden jaar is vanwege de hitte de KM ingekort naar 55 km. Ach, ik kan me er verder niet druk over maken.

Ik loop naar de auto, waar ik probeer op FB te zetten dat ik gefinisht ben. Ik val echter tot 3 keer toe in slaap. Ik besluit bij Nikki en consorten te gaan zitten zodat ik in ieder geval wakker blijf tot Sabine is gefinisht. 

Gelukkig voor mij duurt het niet lang voor dat ze zeer trots over de finish komt. Ze heeft het redelijk makkelijk gehad en het was een goede training voor de KM in Waalwijk. We gaan naar de camping, effe douche en dan mag ik eindelijk gaan slapen. joek 5

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , ,