Jul. 07.

Vakantie in Parijs 2016

 

 

 

Het is woensdag morgen 25 mei 2016, als ik na een lange nacht slapen om 09:00 eindelijk wakker word en wel op de camping in Melun, Frankrijk. Samen met Sabine ben ik hier gisteren met mijn sleurhut naar toegereden om te genieten van een vakantie en Parijs te bezoeken. Na een uitgebreid ontbijt, lopen we op ons gemak naar het station zo’n 15 minuten verder. Eerst een abonnement aanschaffen, wat Sabine voor ons doet daar ik de Franse taal totaal niet beheers. Het duurt even voor we begrijpen hoe we op het station kunnen komen, maar met wat vriendelijke Franse uitleg van een paar omstanders komen we dan toch door de poortjes heen. Verduveld, we moeten op perron 2 zijn en staan nu op perron 1. Hoe komen we daar? We gaan op zoek naar een lift, maar die kunnen we niet vinden. Wel een kantoortje van de “Chef de service”. Hier komen we er achter dat we over het spoor moeten. Dat mogen we echter niet alleen, we krijgen begeleiding. En naar het blijk niet alleen om op het juiste perron, maar ook om de trein in te komen en ook de daarop volgende stations. We gaan vandaag naar de Champs Elysees en werkelijk alles op het gebied van de trein word geregeld en krijgen we begeleiding bij.

13335441_1358558150826130_2042776283_n

 

Op het moment dat er vier man klaar staan om ons te helpen om een trein in te stappen, schieten we toch wel wat in de lach. Maar prettig is het eigenlijk best wel.

Eenmaal aangekomen op de Champs Elysees bekijken we de pracht van de Arc de Triomphe.

13401306_949326188500134_1318804575_n13401433_949326175166802_359051544_n

13401251_949326198500133_245769649_n

We flaneren rustig richting Place de la Concorde, stoppen bij Sabine haar favoriete restaurant; Mac Donalds, waar ik wel een pracht plekje weet te vinden en slenteren weer rustig verder. De meeste winkels zijn nu niet echt budget vriendelijk maar bij de Disneywinkel gaan we toch echt even naar binnen. We gaan verder, nemen nog even een bankjesrust en komen dan bij de Obelisk aan.

13401108_949326241833462_61023226_n Hier staat ook een reuzenrad. We vragen het even maar de rolstoel is geen probleem, wij kunnen ook mee. Sabine word vakkundig naar boven geduwd, en nadat we aan de beurt zijn geweest worden we ook weer vriendelijk naar beneden geholpen. Tijdens de rit zien we onder andere de Sacré Coeur en de Eiffeltoren. Na de rit lopen we verder door de tuinen van het (verdwenen) paleis van de Tuilerieën naar het Louvre en de kleine arc de triomphe toe.

13393031_949326655166754_339272864_n

Hier pakken we de bus en fijn die zijn ook allemaal aangepast. Er komt aan de achterzijde een plank uitrollen waardoor we zonder enig probleem de bus in en later ook weer uit kunnen rollen. Op het station aangekomen, zien we hoe druk het is. Blijkbaar staken er nu ook nog verschillende treinen vandaag. Als we vragen welk spoor we moeten hebben, komt ook de vraag of we hulp nodig hebben. Op zich wel lekker die hulp maar het betekend dat we een trein later en dus met meer dan een half uur vertraging kunnen vertrekken. We besluiten het samen te proberen wat ons ook goed lukt. Bij het uitstappen in Melun is het erg druk ,maar iedereen wacht netjes tot wij zijn uitgestapt. We doen nog snel in een heel klein supermarktje wat boodschappen en gaan dan terug naar de camping. Na het avondeten , de afwas en het douche zitten we nog lekker tot een uurtje of 22:00 buiten.

 

Dag 2
Vandaag gaat de wekker om 07:40. We willen wat vroeger naar Parijs toe gaan en hebben om 10:00 op het station afgesproken met de begeleiding. Na het ontbijt lopen we opnieuw naar het station en ja wel de begeleiding komt ook al weer vlot. De treinreis verloopt zonder problemen. Eenmaal op het Gare de Lyon, lopen we naar de inlichting waar een vriendelijke meneer ons vertelt welke bussen we nodig hebben om bij de Sacré Coeur te komen. We moeten wel een keertje overstappen, maar we hebben geluk, de tweede bus staat al voor ons klaar. Als we zijn uitgestapt is het nog even een straatje door en we zien de Sacré Coeur in al haar glorie.

13407660_949326725166747_598872284_n13401245_949326851833401_874557118_n

 

We nemen uiteraard de kabelbaan “de Funiculaire de Montemarte” naar boven. Het is jammer genoeg nog een klein stukje verder lopen naar boven en dat gedeelte is best wel stijl. Maar met goede moed en wat kracht komen we dan ook helemaal boven. Eerst bezoeken we de Montmartre. En jawel mams, je krijgt er weer een tekening van mij erbij.

13393525_949326768500076_1939949195_nErna slenteren we nog wat rond, bezoeken enkele souvenirshops en proberen de rolstoelingang te vinden. We vragen het aan een paar militairen met behoorlijk grote geweren. Nee, we moeten toch blijkbaar aan de andere zijde van het gebouw zijn. We lopen daarheen, maar zien alleen trappen. Na effe google hebben geraadpleegd, lopen we nog één keer naar de andere zijde. Wat bleek, de militairen stonden voor de rolstoelingang, maar dit hadden ze blijkbaar zelf niet door. Uiterst vriendelijk helpen ze ons nu naar binnen. Eenmaal binnen nemen we de lift en ja we gokken maar een etage. De bovenste uiteraard. Helaas alleen kantoren hier. We  gaan terug in de lift en nemen een andere verdieping, wederom kantoren. Het duurt even voor  we de juiste verdieping hebben gevonden. De kerk zelf vinden we allebei prachtig. Het houtsnijwerk en zeker het smeedwerk kan mij zeker bekoren.

Als we naar buiten willen hebben we weer even moeite met het vinden van de juiste deur. Wat ons echt verbaasd is dat er dus buiten militairen met grote geweren lopen en wij binnen in de Sacre Coeur zomaar op allerlei plekken kunnen komen zonder dat iemand ons in de gaten houd. Na het bezoek willen we nog even met de toeristentreintje mee, echter dit blijkt zo lastig te zijn, dat we het maar laten. We gaan met de kabelbaan naar beneden.

13382266_949326855166734_1901720546_nHé, wat handig er zit hier ook een pizzeria om de hoek. Ja, het besluit word vlot genomen, we eten lekker een pizza nu. Hierna duiken we nog even een chocolaterie binnen al voor wij de bus weer opzoeken. De eerste bus verloopt zonder problemen, bij de twee  bus worden we drie haltes van te voren er uitgezet. We staan nu naast de Bastille. Er blijkt een manifestatie bij het station waar wij naar toe willen te zijn en de bussen rijden niet verder dan tot deze stop.  Dat word dan maar een stukje lopen, ‘t is niet dat we dat nu niet kunnen. Goed, we moeten onderweg nog wel een keer de weg vragen, maar we lopen er redelijk in één keer naar toe. Bij het station aangekomen is het behoorlijk druk, nu blijkt dat er vanwege de stakingen drie treinen er voor zijn uitgevallen. Niemand weet opdat moment of de trein die er dan staat wel gaat rijden. We gokken het er maar op en gaan er in zitten. Oké hij vertrekt 4 minuten later als gepland en staat halverwege i.v.m. de veiligheid nog even stil, maar uiteindelijk komen we zonder al te grote problemen weer op treinstation van Melun aan. We doen nog even wat boodschappen, eten en douchen en zitten we nog lekker lang buiten.

 

Dag 3

Deze morgen zijn we allebei al voor de wekker wakker. Na de ochtendrituelen en een uitgebreid ontbijt vertrekken we wederom naar het treinstation. Daar aangekomen leren we dat de trein van 10:43 niet rijdt als er niet er gestaakt wordt??? Dus als ze wel staken rijden ze wel??? We snappen er weinig van, maar ja. We kiezen daarom voor het boemeltje, waar we ook vandaag weer met begeleiding mogen instappen. Eenmaal aangekomen op Gare de Lyon staat de volgende begeleiding al klaar. We willen vandaag de Eiffeltoren bezoeken en via een parkeergarage en een dienstuitgang worden we vriendelijk bij de juiste bushalte afgezet met ook nog de nodige info welke bus en welke halte we moeten uitstappen. Het leuke van met de bus door Parijs rijden is dat je op die manier ook veel van de stad zelf ziet. Parijs is eigenlijk best wel een openluchtmuseum en heeft veel smeedwerk wat ik zeer kan waarderen.

13349025_1358558664159412_157614925_nEenmaal aangekomen op het plein onder de Eiffeltoren lopen we naar een vlag waar een rolstoel op staat. Hier komt een dame naar ons toe die zegt ons met alles te helpen. En ja, dat doet ze ook nog eens. Er staat een wachtrij van 1,5 uur voor de kassa, maar ik mag met haar meelopen en ben gelijk aan de beurt. Ook de prijs die wij moeten betalen is voor ons beide maar 4 eurootjes. Na het aankopen van de kaartjes lopen we terug en gaan via de rolstoelingang naar binnen. De dame zet ons voor de lift af en vertelt dat als we boven hulp nodig hebben we het alleen maar hoeven te vragen. Werkelijk een prachtige service. Met de rolstoel is het mogelijk tot op de tweede etage te komen en dit doen we dan ook. Een prachtig uitzicht hebben we zo over Parijs.

13342109_1358558257492786_127092882_n13407682_949327368500016_1653549414_nNa zo 1,5 uur te hebben rondgekeken gaan we weer naar beneden. We sluiten netjes achteraan de rij aan, maar nee, dat is niet de bedoeling. Er komt al snel iemand naar ons toe gelopen en ook nu mogen we weer als eerste de lift in. Top. Voor de middag hebben we het Hôtel des Invalides op het programma staan. Dit is niet zo ver van de Eiffeltoren vandaan en we besluiten dan om hier gewoon naar toe te wandelen. Het is effe zoeken naar de ingang maar de gendarmerie is vriendelijk genoeg om ons deze te wijzen. Eenmaal bij de ingang aangekomen staan er een paar grote militairen met dito geweren ons een beetje nors aan te kijken. Gelukkig reageren ze wel vriendelijk terug op ons bonjour.

13382211_949327425166677_1261864381_nWe gaan eerst even wat eten, de prijs die ze daar voor een broodje met alleen wat groenvoer en een ei durven te reken is buitengewoon hoog. Maar goed, we zijn beide leeg en eng van de honger dus, tja. Na het eten gaan we eerst het gedeelte bekijken waar het museum van oorlog is gevestigd. Hier moeten we wel een kaartje voor kopen, normaal 11 euro per persoon en nu tot mijn verbazing gratis. We lopen door de gangen heen en zien veel oorlogsrelikwieën. Er hangen foto’s van Franse verzethelden, sommige pas overleden maar ook veel in de jaren 40/45. Net als gisteren bij de Sacre Coeur mogen wij vrij rondlopen op plaatsen waar je normaal toch niet komt. We gaan verder en willen graag de tombe van Napoleon zien. Helaas is er geen mogelijkheid om er met de rolstoel bij te komen. Ik ga dus alleen naar binnen en maak overal foto’s van. De tombe is indrukwekkend vanwege zijn grote, ik gok op zo meter of 5. Hoe hij er uitziet vind ik weer tegenvallen. Vrij lomp vind ik hem eigenlijk.

13400948_949327575166662_748474002_nHierna nemen we de bus terug naar het station alwaar we net op tijd zijn om in de trein te kunnen stappen. Eenmaal op de camping aangekomen eten we vandaag witlof ham/ kaas uit de oven. Daarna ga ik nog even een stukje wandelen en geniet Sabine alvast van de avond.

 

Dag 4

Vandaag is het zaterdag, onze 4de dag in Parijs. We hebben de zelfde ochtend rituelen als de andere dagen en zijn om iets over half 10 op het station. Na alle stakingen deze week leren we vandaag dat in het weekend geen sneltrein rijdt en we wederom met het boemeltje mogen. Op zich geen groot probleem, Op het wakker blijven na, we zijn alleen 20 minuten later in Parijs.

13414643_949327715166648_1152017372_nDaar aangekomen pakken we de bus naar de Notre Dame. Het is zo 25 jaar terug dat ik die gezien heb en ik verbaas me erover hoe wit hij is. Toen ik hem zag was hij erg vervuild zwart. We mogen via de uitgang naar binnen wat als resultaat geeft dat wij constant tegen de mensenstroom ingaan.

13414600_949327845166635_661865165_nDe kerk binnen is echt prachtig, zeker het houtsnijwerk en het smeedhekwerk kan mij zeker bekoren. We bekijken ook de kerkelijke schatten en relikwieën. Als ik de teksten allemaal goed begrijp, het is wel grotendeels in het Frans dus de kans dat ik er naast zit is zeker aanwezig, hebben ze ook hier een splinter van het kruis. Wel niet het kruis van Jezus maar wel van de een of andere Sint.

13390874_949327928499960_1839519422_n13384933_949327958499957_911714311_n

Nadat we alles bekeken hebben gaan we naar buiten. Hé, dat treft; er is een broodfestival op het plein en we nemen dan ook een broodje als middageten. We lopen op ons gemakje naar Pont Neuf, en even verder op ligt ook Pont des Arts. Brug van de kunst, ‘t is qua beelden erg moderne kunst, maar er is ook een violist die Edith Piaf’s nummer ” la vie en rose” speelt. We blijven even staan luisteren; het is en blijft een mooi nummer. We zien nu ook hoe balletje-balletje wordt gespeeld. We zijn beide verbaasd hoe makkelijk mensen €50,- gokken op waar het balletje ligt.

13413799_949328048499948_1313100634_n13401218_949328025166617_273733188_n

We gaan verder naar het museum Rodin. Hier zijn we net binnen en bezoeken een expositie van zeer moderne vormen. We vinden er allebei geen snars aan, maar het is me toch opeens gaan regenen buiten dat we toch blij zijn dat we binnen zijn. Als de regen wat vermindert gaan we naar het museum toe. Hier staan vele en mooie beelden die gemaakt zijn door Rodin. Uiteraard ook De Denker. Ook zijn er nog wat schilderijen van Van Gogh en Monet.

13318946_1358558540826091_2068333776_n

13330478_1358558430826102_170642128_n13335312_1358559897492622_1289590445_n

 

We wandelen ook nog wat door de tuin heen alvorens wij naar onze laatste culturele uitje voor vandaag toegaan. We lopen weer terug naar de Seine alwaar wij met de boottocht mee gaan. We moeten best wel even een stukje omlopen, want trappen genoeg maar een heuveltje aanleggen daar waren de oude Fransen niet zo van.

 

13392971_949328338499919_420994861_nHet is best leuk om al die bijzondere gebouwen eens van het water af te zien. Na een uurtje zit het erop. Het is nu tegen half 7 en we vinden het genoeg geweest voor vandaag. We moeten echter de heuvel weer omhoog, en ja die is stijl, lang en met kinderkoppies bestraat. Effe een flink stukje training noemen we het maar.  Als we boven zijn, komt gelukkig de bus vrij snel. Als we bij het station zijn, is het even zoeken naar het juiste perron. Op het moment dat we er achter komen dat we nog 3 minuten hebben om de trein te halen, besluiten wij tot grote schrik van onze omgeving met de roltrap naar beneden te gaan. Dit gaat gewoon helemaal goed en jawel met nog 2 minuten over hebben we de trein weer terug naar Melun. Dit is nu een semistoptrein, wij kunnen er geen logica in ontdekken, dan stopt hij 3 haltes niet om er dan bij 2 achter elkaar wel te stoppen. Zolang hij maar in Melun stopt, kan het ons uiteindelijk niet boeien. En ja, gelukkig hij stopt in Melun. Op de camping aangekomen gaan we vlug eten, hamburgertje en ratatouille uit blik. Misschien niet echt hoogstaand, maar het vult en we zijn moe van het vele lopen tussen alle bezienswaardigheden in.

 

Dag 5

Het is iets voor half 8 als de wekker gaat. Sabine hoort hem niet en ik besluit heel democratisch en in me eentje dat we op deze zondagmorgen de wekker de wekker laten. Sabine slaapt in alle onwetendheid verder en ik speel op me gemakje wat spelletjes op mijn tablet. We beginnen zo wel wat later aan onze dag, maar het is vakantie. Na het ontbijt en de overige ochtend rituelen gaan we naar station toe. We worden weer vriendelijk de trein in begeleid en het is nu de omgekeerde semistoptrein van gisteren. Niet dat we nu wel de logica er van snappen, maar dat hoeft ook niet. Als we bij het station Gare de Lyon aankomen vragen de begeleiders daar waar we naar toe willen. Versailles staat voor vandaag op de planning. Helaas blijkt dat niet mogelijk te zijn. Er wordt voor de verandering weer eens gestaakt. We besluiten dan om vandaag het Centre Pompidou te bezoeken.Dat kan volgens de meneer van de begeleiding prima en hij begeleidt ons naar de bushalte. Jammer genoeg rijd de bus die we nodig hebben niet, we krijgen als alternatief een route met de metro. We vragen of we ook de metro weer uit kunnen met de rolstoel en volgens hen is er gewoon een lift. Voor alles een eerste keer en we gaan dus met de metro naar het volgende station. Ja, er is inderdaad een lift, die brengt ons alleen 1 verdieping hoger. Het is voor ons één doolhof met gangen en uitgangen waar wij niet door kunnen. Tot drie keer toe nemen we een roltrap en ook moeten we nog een keer een trap omlaag. Uiteindelijk komen we uit op een plek waar wel een rolstoel door het poortje kan. We bellen om assistentie maar de dame aan de andere kant spreekt geen Engels. Gelukkig komt een vriendelijk jongeman ons te hulp. Hij zegt de zin die we moeten zeggen, maak a.u.b. de poort open, en dan in het Frans uiteraard. Ook hebben we nu nog één hindernis te nemen, een trap omhoog. Ik ondersteun Sabine en de jongeman is zo vriendelijk om de rolstoel naar boven te sjouwen. In tegen stelling tot wat wij overal lazen, zijn de meeste mensen spontaan bereid om ons te helpen. Wij besluiten wel dat de metro echt geen optie meer is voor ons. Na dit avontuur hebben we best wel trek gekregen en gaan eerst lekker lunchen in een grillrestaurant. 13329649_1358559827492629_133258937_n

Weer bijgekomen van alle vermoeienissen van deze morgen lopen we nu naar het Centre Pompidou toe. Leuk ook hier weer een aparte ingang voor ons, één klein probleempje, de poortjes van de veiligheidsscan zijn te smal. Er wordt wel even moeilijk gekeken, maar uiteindelijk mag Sabine door de uitgang naar binnen. Ik zelf moet wel door de poortjes lopen. Het is wel 25 jaar terug dat ik in Parijs bent geweest, maar je merkt wel goed dat de terreurdreiging serieus wordt genomen. Vaak zien we militairen met behoorlijk geweren door de straten heen lopen en bij veel gebouwen worden tassen nagekeken en een scanapparaat over het lichaam heen gehaald. Op mijn reservebril gaat hij vaak al af.

Wat fijn, in Centre Pompidou heb je een goedwerkende Wifi. Deze 2 internet verslaafden zijn het eerste uur dan ook met niet anders bezig dan het lezen van email, twitter, facebook en het nieuws. Als we een beetje bij geïnternet hebben, gaan we naar boven. En ja, ook hier een prachtige uitzicht over Parijs. Als we zo een beetje zijn uitgekeken gaan we weer naar beneden, slaan linksaf en bezoeken dan gelijk de fontein van Stravinsky.

13401070_949328498499903_57371767_n13342250_1358559520825993_1138348007_nHet is nog net zo lelijk als ik mij herinner. We wandelen gezellig verder, langs het Boule de Commerces. Het ziet er ook weer prachtig uit. Via het Nelson Mandela park komen wij bij een lift dat in een winkelcentrum uit komt, hier vinden we beide niet zo veel aan dus vertrekken we weer snel. We gaan nog wel even een klein supermarktje in, we willen vanavond echt wel wat te snoepen hebben.

 

We lopen verder het plein van het Louvre op. Wat een prachtig gebouw is het toch. We maken alvast enkele foto’s.

13318944_1358558784159400_1838666783_n13348949_1358559554159323_1300860533_nHet begint nu helaas te regenen en we besluiten om naar de camping terug te gaan. Spijtig genoeg rijdt de bus die we moeten hebben nog steeds niet, maar via een andere lijn komen we ook uit bij de Bastille. Vanaf daar weten we de looproute naar het station. Het is nog even uitvissen hoe we op het juiste perron komen, maar uiteindelijke zitten we weer in de semistoptrein naar Melun. Eenmaal op de camping aangekomen gaat het weer regenen. We mogen wat het weer betreft tot nu toe echt niet mopperen. We lopen aardig tussen de buien door. We eten vanavond hutspot en na het douche en zo, pakken we beide een boek en komen de avond zo prima door.

 

Dag 6

Ik heb een onrustige nacht, ben vaak wakker en hoor het alsmaar regenen. Als het 7:30 is en de wekker gaat, is het net even droog. Tenminste een soort van droog. We ontbijten in de voortent en na alle ochtenddingen gedaan te hebben lopen we naar het station toe. Het is maandag vandaa13340429_1358558660826079_1321733905_og en dat betekend een nieuw treinkaartje kopen. We sluiten netjes in de rij aan. Een meneer die achter mij aansluit, zegt dat wij als eerste aan de beurt mogen. We vertellen hem dat het niet nodig is en we gewoon netjes wachten. Hier is hij het niet mee eens, hij zegt tegen de mensen voor ons dat ze opzij moeten gaan, en bij warempel de mensen gaan allemaal opzij en wij mogen eerst. Rolstoelprioriteit wordt hier echt serieus genomen. Op het station wachten wij even op de begeleiding die ons weer allervriendelijkst op het juiste perron zet en de rijplaat voor ons neerlegt. We hebben de snelle trein vandaag en zijn dan ook vlug in Parijs. He dat is raar, er is geen begeleiding als we willen uitstappen. Twee medereizigers zijn echter zo vriendelijk om ons te helpen. We vragen bij de infobalie hoe we het makkelijkst bij het Louvre komen, ons doel voor vandaag. Deze dame spreekt helaas alleen heel snel Frans en wil ons met alle geweld met de metro sturen. Als wij vol blijven houden dat dat niet gaat, na ons avontuur van gisteren hebben we wel genoeg metro ellende gehad, komt ze uiteindelijk met de optie bus 24 aan. Dit lijkt ons ook een veel beter idee. Bus 24 is zo gevonden en de chauffeur zet ons zonder problemen bij het Louvre af.

Als we op het plein voor het Louvre aankomen regent het weer en zien we toch een rij mensen staan. Oef wachttijd zeker 1,5 uur schatten wij zo. Voor ons echter niet. Wij lopen naar de deur toe en zodra ze ons zien mogen we gelijk naar binnen. Er is zelfs een speciale lift waar mee we na de begane grond worden gebracht. We kijken even rond en vinden dan een hokje waarbij het symbool van  een rolstoel staat. We gaan naar binnen, krijgen een kleine uitleg over hoe het werkt en he wat leuk, wij hoeven geen entree te betalen. Als we de eerste ring op willen gaan horen we dat dat niet mogelijk is. De lift daar doet het niet. Ach, het is een groot gebouw , we vinden vast wel ergens anders een lift om toch te zien wat we willen zien. Het eerst erg beroemde beeld wat we tegenkomen is De Nike van Samothrake.

13392964_949328701833216_142777484_nWe lopen verder zien allerlei soorten kunst, veel schilderijen in dit gedeelte en komen uiteindelijk bij het beroemdste schilderij ooit uit, De Mona Lisa. Het is er erg druk, echter met een rolstoel mag je voor de mensenmassa staan. Dichter bij dan op dit plekje kan je eigenlijk niet bij de het schilderij komen, en da’s dan ook wel weer erg leuk. We nemen snel foto’s, bekijken het schilderij nog eens goed en gaan weer verder.

13407575_949328841833202_296269723_n13401413_949328825166537_1015526413_n

 

13390882_949328861833200_165807178_n Ik wil ook nog graag de Venus van Milo zien. Dit is nog geen eens zo makkelijke opgave. Lift in, lift uit, die zaal weer in en daar weer met een andere lift naar een andere verdieping, waar we met de eerste lift niet konden bereiken. We bekijken ondertussen wel alle kunstvoorwerpen die er tentoongesteld zijn. Griekse, Romeinse , Lodewijk de zoveelste, Nederlandse meesters. Nee, we slaan niet veel over. Uiteindelijk bereiken we dan de Venus van Milo, de drie dingen die we absoluut willen zien hebben we dan ook gezien.

13393371_949328941833192_81120964_n Er is vlakbij in het gebouw ook nog een sarcofagen afdeling, en die willen we ook niet overslaan. Wat een indrukwekkende doodskisten zijn het toch. Ook de mensenmummie en dierenmummies vinden we fascinerend. 13382155_949328918499861_72461308_nHet is tegen 16:00 en nu hebben we het wel gezien. We willen graag naar de uitgang. Wel vlot bedacht maar wat een drama. Er is een lift afgesloten en ja, dat geeft dat we heel veel om moeten lopen, zes andere liften moeten hebben en af en toe weten ook de medewerkers van het gebouw zelf niet hoe we nu weg kunnen komen. Het kost een ruime 45 minuten om buiten te komen. He he. Het regent nog steeds, dus het museumbezoek was de juiste keuze voor vandaag. We nemen de bus en trein terug naar de camping, alwaar we eerst nog even bij de plaatselijke Carrefour wat boodschappen doen. Vanavond staat er spinazie met Italiaanse worstjes op het menu. Het is koud vanavond, dus we eten in de caravan. Na nog even gedoucht te hebben, vullen we de rest van de avond weer in, zoals we dat de gehele week al doen. Lekker een boek lezen of een spelletje op een tablet.

 

Dag 7

Ook vandaag gaat de wekker om half 8. We nemen weer lekker de tijd voor ons ontbijt en lopen naar het station toe. Voor vandaag staat een bezoek aan Versailles gepland. Jammer genoeg regent het nog steeds. Hoewel we ruim op tijd zijn lukt het de begeleiding niet om ons op tijd op het juiste perron te krijgen. We nemen daardoor een trein later en ja, dat is dan ook nog de stoptrein. Een uurtje later dan gepland zijn we dan op Gare de Lyon. Hier moeten we overstappen op een soort metro naar station la Défence. Dit gaat dankzij de begeleiding nu wel goed. Volgende overstap naar het station van Versailles. Als we daar aankomen nemen we de bus voor het laatste stukje. We hadden dit ook gewoon lopend kunnen doen, maar die regen, daar hadden we nu echt effe geen zin in.

13393313_949329468499806_1331519880_nAls we bij het kasteel aankomen staat er weer een hele lange rij voor de deur. Hiep hoi, ook vandaag mogen wij die rij passeren en gelijk naar binnen. Eveneens is de entree voor ons weer gratis. We bezoeken eerst de beneden vleugel. Dit is het gedeelte waar vroeger de dameskamers waren.

Hierna willen we wat eten en jawel, lift in en lift uit. Gangetje in, gangetje uit. En we zijn bij het restaurant aangekomen. Je komt op deze manier wel op plekken waar je anders nooit komt. Na het eten willen we de bovenverdiepingen gaan bekijken. Hier komen de begeleiders er niet uit en opeens staan we met zijn tweeën buiten. En echt buiten. We moeten opnieuw door de entree naar binnen. Daar vragen we het maar aan een iemand van de infobalie, die helpt ons gelukkig wel goed verder. Het is wel even lift in en lift uit, maar we komen waar we willen zijn. De kamers zijn prachtig, we lopen door de beroemde spiegelzaal.

13384900_949328895166530_1796244312_n13384659_1358559050826040_1583492265_nDit is wel iets te veel goud naar mijn smaak maar indrukwekkend is het zeker. Ook de kamers die vernoemd zijn naar Romeinse goden zijn prachtig aangekleed. We lopen rustig verder en komen in het militaire gedeelte. Veel generaals, maarschalken en dat soort figuren zijn daar als buste neergezet. De echte hoge heren krijgen een compleet standbeeld. We vinden het wel genoeg voor vandaag, en besluiten naar de camping terug te gaan. We verlaten het gebouw zonder problemen en de reis is eigenlijk gewoon de weg terug. We zijn we redelijk vlot weer terug op het station in Melun. Daar bezoeken we eerst nog het bakkertje aan de overkant en lopen dan terug naar de camping. Het is goed te zien dat het eigenlijk al 48 uur achter elkaar regent, de stoep is al een eind ondergelopen en ook de camping kunnen we nog maar net op. Vanavond eten we lekker gemakkelijk, macaroni. De saus heb ik thuis al klaar gemaakt. Na het eten besluit ik om nog even een stukje te gaan wandelen. De weg is nu echt overstroomt. De camping is dankzij de pallets die ze neer hebben neergelegd voor mij nog net met droge voeten te passeren, maar de weg ernaast is ook voor de helft ondergelopen. De Seine stroomt over zijn oevers heen aan de camping kant. We wachten maar af hoe het morgen zal zijn.

 

Dag 8

Vandaag is het de laatste dag dat we naar Parijs gaan. Ik ga ‘s morgens eerst eens kijken hoe het met het water staat. De weg is overstroomd, de Seine loopt buiten haar oevers en de ingang van de camping is afgesloten. Gelukkig heeft de camping nog een achterdeur en daar door kunnen we naar buiten. Op het treinstation aangekomen, gaan we uiteraard weer na de begeleiding toe. Als dank voor hun werk de afgelopen week, geven we ze een zak met chocolaatjes. Het is volgens hun absoluut niet nodig, maar ze vinden het wel erg leuk. Eenmaal op Gare de Lyon  aangekomen, blijkt ook dat hier onze favoriete begeleider staat. Als dank voor zijn goede zorgen geven we hem een lekkere mars. We nemen de bus naar Gare de Austerlitz, daar is namelijk het Jardin de Plantes.

13414571_949329531833133_393202796_n13400952_949329481833138_1544874011_n

Dit is volgens het infoboekje een leuk park. In het park is ook het anatomie museum, erg leuk om daar eens door heen te wandelen. De volgende stop in dit park is het historisch museum. Er staan hier vele opgezette dieren.

 

 

13390953_949329791833107_2068881907_n13390882_949329718499781_2105500470_nHier nemen we ook de lunch en vandaag trakteert Sabine op een croque monsieur. Deze smaakt net als de tosti’s van heel vroeger, heerlijk. Nadat we hier ook we genoeg hebben rondgekeken lopen we ook nog even bij het geologische museum binnen. Tot onze verbazing wordt er in het Nederlands tegen ons gesproken. De dame achter de balie bleek een Nederlandse vader te hebben. In dit museum zien we werkelijk prachtige stenen, soms heel groot, maar ook vaak heel klein.

13393004_949330018499751_1130084531_n13390941_949330105166409_1293554333_n In het park is ook nog een kleine dierentuin, die we ook nog even bezoeken. Als we uiteindelijk terug naar de camping gaan vinden we het allebei een zeer geslaagd uitje. Even geen schilderijen of standbeelden meer, maar botten, opgezette dieren, levende dieren, stenen en een rariteitenkabinet. Als we op het station aankomen blijken de treinen weer eens te staken, het lijkt wel de nationale hobby in Frankrijk. Het duurt dan ook even voor we weer terug op de camping zijn. Het water is nog verder gestegen. Van de camping eigenaresse hoor ik dat ze dit ook nog nooit heeft meegemaakt. Aan het eind van de winter wil de Seine ook wel eens een paar dagen overstromen, maar nooit zo laat in het jaar. We willen nog even tanken en de Carrefour bezoeken vanavond. We gaan dat dan ook maar gelijk doen. Helaas blijkt de wegaanduiding en de routebeschrijving nu even niet zo makkelijk. Ook staan veel wegen blank, zodat het echt wel wat langer duurt voor we er eindelijk zijn. Nadat Sabine het nodige heeft aangeschaft, gaan we weer terug naar de camping. Ook dit blijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan. Er zijn verschillende wegen afgesloten i.v.m.  het water. Eenmaal terug op de camping is het weer gaan regenen. We gaan eerst eten en proberen dan zo goed als het gaat al het nodige opruimen voor morgen. Nog één nachtje slapen en we gaan weer naar huis.

We liggen te slapen als er om 00:45 op de caravan word geklopt. De camping eigenaar roept dat we de caravan moeten verlaten. Op last van de politie word de camping geëvacueerd. Oké, dan moet het maar. We kleden ons snel aan en stappen in de auto. Net buiten de camping staan de andere gasten. Pech voor ons ze spreken bijna alleen Frans. Ik zet de auto neer en probeer het wat en hoe nu verder te begrijpen. Er komt iemand van het evacuatieteam naar me toe, hij spreekt redelijk Engels en verteld dat ik de auto moet parkeren en moeten wachten op een bus die ons naar een gymnasium toe brengt. Als ik zeg dat Sabine in een rolstoel zit, word er iets anders voor ons geregeld. We stappen nog wel het zelfde busje in, maar worden bij een verzorgingshuis afgezet. Hier staan twee vriendelijke mensen op ons te wachten en krijgen we een kamer voor ons tweeën met een rolstoeldouche en toilet. Ze geven ons zelfs wat shampoo en handdoeken zodat we ons morgenochtend ook kunnen douchen. Echt heel lief van ze. Het is uiteindelijk 02:30 als we proberen wat te gaan slapen.

Na een toch redelijk onrustige geslapen nacht, zijn we om 08:00 bij het ontbijt. We krijgen vriendelijk in een eetzaal een tafel toegewezen. Een mandje met vier halve broodjes en wat jam word op tafel gezet. Nu ben ik iets wat grotere eter als Sabine dus die geeft heel lief haar 2de helft van het broodje ook aan mij. Echter wat even later blijkt, zijn wij niet de enige evacuees daar en was er gerekend op een halfje per persoon. De tv staat aan en we zien de beelden hoe erg de overstroming is. Zo dat is niet mis. We zien auto’s die tot aan de ramen in het water staan, mensen die met bootjes uit hun huizen gehaald worden. Ook begrijpen we dat dit blijkbaar tot maandag kan gaan duren.

Damm, daar hebben we niet omgerekend, we hebben ook niet veel kleding bij ons en om daar tot maandag in te moeten lopen. Sabine gaat eens in gesprek met de directrice van het gebouw, helaas spreek hier iedereen alleen maar Frans en geen Engels, ook de jongere verplegenden niet. Het duurt even maar we mogen wel gewoon naar buiten om wat boodschappen te doen, nog zo karig ontbijt zie ik niet echt zitten. We hebben ook het idee dat we eigenlijk niet zo ver van de camping vandaag zijn. Als we buiten lopen besluiten we dan ook om maar te proberen om naar de camping toe te lopen. Sabine maakt een lijstje voor als ik eventueel even de camping op mag en de caravan in kan, wat ik dan allemaal mee kan nemen. Onder andere: kleding, opladers, internationale stekkers etc. We blijken inderdaad dicht bij het station te zitten en ja vanaf daar weten we de weg wel naar de camping. We komen zonder problemen bij de auto, waar ik heel gelukkig aan een blikje cola begint. Sabine was wel zo lief om er gisterenavond er snel eentje in haar tas voor me te gooien, maar ja die was onderhand wel op. We zien ook dat de achterdeur op de camping wagenwijd openstaat, we lopen er naar toe en zonder problemen kunnen we de camping op en bij de caravan komen. Sabine gaat bij de buren onder de luifel zitten en ik pak eerst de spullen in die ze op het lijstje heeft gezet.

13329855_946358402130246_1811842350_n13329722_946358462130240_1427828402_n

Daarna begin ik met het inpakken van de caravan, alles gaat naar binnen, als we kunnen vertrekken wil ik zo snel mogelijk weg. Als ik alleen de voortent nog in moet pakken, komen de buren op de camping. Zij gaan zo vertrekken, maar bieden ons wel heel lief nog een kopje thee aan. Als de voortent uiteindelijk ook inde caravan ligt, komt Sabine met het idee om te proberen ook te vertrekken. We zitten onder andere met medicijnen voor haar. Ik ga met de campingeigenaresse praten. Ze geeft ons groot gelijk, als je weg kan doen. Ik haal de auto en zij komen met de tractor om de caravan op de straat trekken. We rijden naar boven waar de auto eerst stond en koppelen daar de caravan weer af. Er liggen namelijk nog spullen van ons in het verzorgingstehuis en ja daar is eigenlijk niet met de caravan te komen. We rijden dus daar even met de auto naar toe, in het verzorgingstehuis hebben ze heel lief iemand gevonden die ook Nederlands praat, tenminste dat denken zij, de dame in kwestie spreekt Duits. We leggen uit dat we een manier hebben gevonden om naar Nederland te gaan en bedanken hun voor de gastvriendelijkheid. Onze spullen halen we van de kamer en we gaan op weg, de caravan halen we op, gooien de spullen uit de auto in de caravan en via versa, en terwijl Sabine broodjes voor me smeert, rijd ik weg uit Melun, op naar Nederland.

13318902_946358432130243_342815324_n

Al met al hebben we een heerlijke cultuurvakantie gehad, die wel op een geheel onverwachte manier eindigden.  In tegendeel tot wat we overal lazen zijn de mensen in Frankrijk over het algemeen zeer vriendelijk om iemand met een rolstoel te helpen. Rolstoel heeft daar echt prioriteit. Metro’s zijn echt niet te doen, maar met de bus en trein kwamen we overal. De camping waar we stonden, hebben we ook uitgezocht op de mogelijkheden voor rolstoelgebruikers en dicht bij een treinstation. We hadden geluk dat de eigenaresse Nederlands spreekt. Veel bezienswaardigheden zijn voor invaliden gratis of tegen een hoog gereduceerd bedrag in Parijs, wat wij uiteraard niet vervelend vonden.

By laris | Posted in Vakantie | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,