May. 18.

14/15 mei 2016 wandelweekend schiedam

Een Loopje genomen in: Schiedam

Het loopje duurde in km: 80

De tijd was: 11:36:05

De organiserende instantie:  RWV

Totaal aantal km: 5508

De verzorging was: Uitstekend

Het is het tweede weekend in januari en voor de derde keer ga ik naar het trainingsweekend in Wintelre. Het eerste jaar liep ik achteraan met mijn 5,8 km/uur, maar leerde ik wel heel goed een heuveltje te nemen. Verleden jaar haalde ik niet eens de 5,5 km/uur door wat later bleek een scheenbeenontsteking en ook dit jaar loop ik weer de eerste 2 dagen met mijn 5,8 km/uur weer als lantaarndrager. ‘s Avonds heb ik een gesprek met Boetje, hij geeft wandeltraining en we spreken af dat ik na de marathon bij hem kom trainen. Tijdens de zondagmorgen training gebeurt er echter iets met me, ik begrijp opeens hoe ik mijn heupen moet bewegen. Wat een verschil maakt dit, ik loop eindelijk eens niet achteraan maar kan een redelijke meekomen met een 6,5 km/uur.

Na het weekend gaat de focus weer op het hardlopen, echter niet zonder dat ik tot halverwege maart geregeld ‘s avonds een rondje van 3 km loop om maar te onthouden hoe ik mijn heupen moet bewegen. Ik merk dat mijn snelheid steeds hoger word en heel langzaam begin ik aan Kennedyvriend (KV) te denken. Voor 2017 dan, want eerst staat de marathon van Rotterdam nog op de agenda en  hoe dat gegaan is, heeft u in het vorige verslag kunnen lezen.

Een week rust na de marathon gun ik mezelf wel, daarna begint de training. Samen met Carla Lukken volg ik trainingen bij Boetje. We werken hard aan het goed bewegen van mijn armen, de heupen en de knieën. Het idee van KV begint opnieuw in me hoofd op te spelen, alleen wel al dit jaar. 5 weken na 010.

De Kennedy mars van de RWV sla ik nog even over. Ik ben wel aanwezig als vrijwilliger en spreek met Herwin over mijn idee om voor KV te gaan. Is het wel verstandig om na een marathon zo snel al weer een zware inspanning van mijn lichaam te eisen. Hij voorziet niet echt problemen, dit geeft me zekerheid dat ik geen roofbouw pleeg.

Omdat ik het nog wel steeds een gewaagd plan vind zijn er maar weinig mensen die van mijn voornemen op de hoogte zijn. Een daarvan is Arjan lukken. Hij gaat zelf ook voor KV en we besluiten om dit samen te doen. Op Koningsdag, met die gierende wind en fikse regenbuien, lopen we een eigen tochtje van 40 km in 5:45. Niet helemaal ontevreden, maar we zijn er toch ook niet echt tevreden erover. In het tweede gedeelte kreeg ik flink blaren en hebben we het tempo best laten zakken. We zien het maar als een goede trainingstocht.

In het weekend erna is er een heuveltraining voor snelwandelaars en ik mag ook mee doen. Hier bespreek ik mijn idee met hun en ja de algemene gedachte is wel, 13 uur is realistisch , zeker daar ik een PR van 15:15 heb, maar als alles mee zit zou het net binnen de 12 uur moeten lukken. Rick gaat dit jaar zelf niet lopen, maar is wel zo lief om een verzorgingspost te bemannen waar ook Arjan en ik onze spulletje neer mogen zetten.

Het is nog 2 weken voor de dag en jawel het word eindelijk warm in Nederland. Mijn trainingen breid ik steeds verder uit en eigenlijk lijkt het wel helemaal mijn weertje te worden. Totdat ik er op zondagavond achter kom dat de temperatuur gaat zakken, ze geven voor de nacht 8 graden met een gevoelstemperatuur van 1 graad op. Ik zie het even niet meer zitten, mijn lichaam houdt echt niet van kou, hoe moet ik dit doen. Boetje vind echter dat ik me gewoon wat warmer moet kleden en verder niet moet zeuren. Tja, hij heeft een punt, en als ik op woensdag nog een trainingsrondje van 20 km in de 2:45 loop, krijg ik weer moed.

DSC_4836

Voor ik het weet is het dan zaterdag 14 mei. Ik heb in de laatste 4 weken gedaan wat ik kon en kan nu kijken of dat het allemaal waard is geweest. Ik ben ruim op tijd in Schiedam, hoor dat zowel Anne als Ilonka een Nederland record hebben gelopen, en Bauke zelfs een wereldrecord. Toppie van ze. Ik zet mijn spullen bij Rick neer, zie veel bekende wandelaars en vervolgens wandel ik naar de EHBO toe, waar ik van te voren vakkundig word afgeplakt op mijn wat snel stukgaande armen. Ik heb voor bij mezelf, voor de eventuele geestelijke ondersteuning de tags in mijn schoenen gedaan. Hier op staat onder andere mijn marathontijd, ook het marathon T-shirt heb ik aan. Dat is iets waarvan ik weet hoeveel ik daar voor gedaan heb en dat ik toen niet heb opgeven. Wie weet helpt het me om als het nodig is de motivatie te vinden om door te gaan. Na een praatje met deze en gene, sta ik dan samen met Arjan aan de start voor onze uitdaging.

 

Na de startuitleg van Gijs gaan we precies 8 uur na de start van de 24 uur op pad. Grappig, 2 jaar terug liep ik hier ook, op de 24 uur, en was ik binnen 50 meter al door iedereen gelost. Nu kan ik gewoon bijblijven. Al snel merk ik echter dat Arjan mee getrokken word door de anderen, ik zeg hem rustig te blijven, we lopen ons eigen schema. Als we de eerste meters en de kleine ronde hebben gehad, blijkt dat we 1 minuut sneller zijn dat ons schema. Prima. Nu gaan we de grote ronden in, 20 rondjes van net geen 4 km. We lopen goed, netjes binnen het door Arjan gehanteerde schema, en blijven voor Herwin lopen. Herwin loopt op een tijd van 11.55 en zolang we maar voor hem blijven is het goed. In de eerste ronden loopt Chris met ons mee, maar die haakt op een gegeven moment af.

albumDSC_4869

Het weer valt redelijk te doen, af en toe wat regen maar zo kort dat we niet eens de moeite doen om een poncho aan te trekken. Het is best gezellig onderling en met de lieve dames Hanny Klumpens en Marry Heuvelman ontstaat zelfs een klein geintje. Elke keer als wij ze in halen, mag ik binnendoor bij ze. Deze dames zijn echt wandelgrootheden, en het geeft me best wel een goede flow om ze in te halen. Het parcours is iets anders dan 2 jaar terug. Eerst weer het volkstuinengedeelte, dan het heuveltje op naar het fietspad toe, vervolgens een stukje straat met daar de schaduwtelling. Het slakkengangetje zonder slakken dit keer, het EHBO-stukje, de plek waar 2 jaar terug mijn collega’s stonden, dan weer een bruggetje en hé: in plaats van naar links het park weer in mogen we nu hier nog even rechtdoor en dan het fietspad op. Aan het einde van het fietspad naar links, dan langs de verzorgingsstraat en de telling en we zijn wederom bij het volkstuinengedeelte. Gelukkig dit keer ‘s nachts niet de 2 K-bruggetjes. Het is best grappig als blijkt dat bij elke helling, ik die net even sneller neem dan Arjan. Ik waarschuw hem dat op het moment dat me dit niet meer lukt ik het echt moeilijk ga hebben.

Maar voorlopig gaat alles prima, alle ronden gaan binnen de 34 minuten. We lopen zo toch elke ronden een klein beetje in op het schema. Op de 40 km nemen we voor het eerst even wat rust. Tenminste rust… Het is dat ik naar de wc moet, want er zijn geen rusten in het schema opgenomen. Dit levert 2 minuten tijdverlies op, maar gelukkig had Arjan dit wel in het schema ingecalculeerd. Een ietsje later krijgt Arjan een dip. Ik probeer hem te helpen, loop op het fietspad voor hem tegen de wind in, neem overal de buitenbocht en probeer het tempo wel hoog te houden. Dit lukt gelukkig ook en na wat extra cafeïne komt hij over de dip heen. We blijken nog steeds op de 34 minuten te lopen. Ik durf al bijna te hopen dat het ons ook echt gaat lukken.

We gaan verder, halen Sandra en Bertus in die ons enthousiast aanmoedigen als ze merken waar we mee bezig zijn. Na een tweede WC stop, die ons wederom 2 minuten tijdverlies gaan we verder. Helaas raak ik nu in een kleine dip en doet Arjan wat ik een 20 km terug voor hem deed. Wat ik echt erg lief vond was dat op het moment dat ik de helling op loop, ik zijn hand in mij rug voel. Ik mag toch als eerste boven zijn. Fysiek scheelt het niets maar geestelijk werkt het voor mij. Ik kom weer over mijn dip heen en gek genoeg zijn we tijdens onze dips nog steeds een tempo van net geen 34 blijven lopen. Als we nog 4 rondjes mogen krijgen we bij de telling te horen dat het er maar 3 zijn. Ik heb werkelijk geen idee, maar Arjan is overtuigd dat het er nog 4 zijn en zijn gps geeft dat ook aan. Nog 4 rondjes knallen, we gaan er voor. Als we de telling weer passeren blijken ze het daar ook met Arjan eens te zijn.

Het is ondertussen ook al een tijdje weer licht geworden en dat werkt ook mee, we zien weer meer mensen op het parcours, blijven onder andere Hanny en Marry inhalen en de meters glijden onder onze voeten door.

We tellen nu wel steeds meer af, deden we dat eerst echt per rondje, gaat het nu met halve rondjes. We lopen weer lekker en we besluiten dat we de rest zo snel mogelijk willen lopen, we gaan voor de voor ons best mogelijke tijd. Als we voor de 1 na laatste keer langs de verzorging lopen vraag ik aan Rick of hij ons laatste rondje mee wil lopen. Tuurlijk, zegt hij. En dan een ruim half uurtje laten is het zover, we beginnen samen met Rick aan ons laatste rondje. Ook Ronald loopt gezellig met ons mee. Halverwege bedanken we de vrijwilligers van schaduwtelling, en uiteraard een stukje verderop degenen die al die tijd bij de EHBO hebben gestaan. Het is nog 2 km, nog 1 km, nog 500 meter en ja, de laatste 100 meter zijn aangebroken. Juichend lopen we door de verzorgingsstaat, waar we met veel applaus worden begeleid na die allerlaatste meters.  De klok stopt voor ons op 11:36:05. We hebben het gedaan. Het is gelukt. Zelfs veel sneller dan we beide ooit hadden durven hopen. Wat ben ik trots op mezelf en op mijn maatje Arjan. Wat hebben we het goed gedaan. We bedanken ook de vrijwilligers van de telling en genieten van alle aandacht die ons nu ten deel valt. Het is dan wel geen droom van 30 jaar, maar wel iets wat ik tot 4 maanden terug niet voor mogelijk had gehouden. Na alle felicitaties en een goede douche krijgen we dan ons speldje. Ik ben nummer 442 en Arjan is 443 geworden. We krijgen ook een grote beker erbij, maar dat speldje doet het hem. Voor dat ding hebben we zo snel en zo lang gelopen.

DSC_4998

De dag erna leer ik dat de titel Kennedy Vriend alleen in Nederland te behalen is. Aan de ene kant wel jammer, was best leuk geweest om hem bijvoorbeeld ook in Engeland te halen, aan de andere kant vind ik het ook wel heel Tof dat ik echt nummer 442 wereldwijd ben die dit heeft gedaan.

KV2

 

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , ,



  • Coert Peeters says:
    May 18, 2016 at 22:20 -

    Wat een fantastisch leuk verslag van een TOP-race

  • Willem Ruiter says:
    May 19, 2016 at 06:02 -

    Mooie site van je,en goed verhaal over Schiedam. Zal je zeker blijven volgen hoe het je met wandelen vergaat. Gr Willem Ruiter

  • Echt FANTASTISCH gedaan! Van harte gefeliciteerd!