May. 18.

De Marathon van Rotterdam 10-04-2016

Op je 13 de iets zeggen en dat dan op je 43ste eens uitvoeren. De precieze datum weet ik niet meer, maar wel dat ik in 1986 naar de tv keek en daar de Marathon van Rotterdam zag. Wat een mensenmassa, wat een omgeving, maar het belangrijkste voor mij, wat een atleten. 42 kilometer en 195 meter hardlopen. Wow en ik neem op dat moment voor dat eens van mij leven te doen. Helaas loopt het allemaal anders, er komen tijden dat ik geeneens 42 meter kan hardlopen laat staan 42 km. Toch is het nooit geheel uit mijn gedachten.

amsterdam 2014 ilonka

3 jaar terug begin ik met trainen, helaas gooit een achillespeesblessure alle ideeën aan de marathon weer overhoop. Na een gesprekje met Ilonka krijg ik weer moed en we gaan samen voor de halve marathon in oktober in Amsterdam. Hier bij doe ik werkelijk alles fout wat maar fout kan en uiteindelijk kom ik in een teleurstellende tijd van 2:50 over de finish.

We horen van Ardie over de bruggentocht in Rotterdam en besluiten die ook samen te lopen. Deze gaat al veel beter en ik zie de marathon weer helemaal zitten, ik schrijf me dan ook enthousiast in in december, en begin met het maken van de meters.

Helaas heb ik pech, als ik opeen morgen in januari onder douche uitstap ga ik onderuit en kom vol op mijn knie terecht. Ik blijk een geïrriteerde knieschijf te hebben en kan de marathon dus wel vergeten.

Na de Nijmeegse 4 daagse die ik zonder problemen uitwandel, pak ik het hardlopen weer op. Ik loop 2 halve marathons, en sta op een zondagmorgen aan de start van de marathon in Amsterdam. Het lukt mij om deze uit te lopen, ik heb zo 3,5 km nog gewandeld en met een tijd van 5:12:53 ben ik echt wel tevreden. Ik heb eindelijk een marathon in me leven gelopen, maar dit is niet die van Rotterdam, degenen die al sinds mijn 13 de in mijn hoofd zit. Ik zie deze marathon in Amsterdam dan ook als voorbereiding.
amsterdam 2015

In november neem ik even wat gas terug, ik ben een beetje hardloopmoe en mijn lichaam wil ook gewoon war rust, ook een fikse verkoudheid komt nog om de hoek kijken.

Het word januari 2016 en de trainingen beginnen weer voor mij. Ik loop de nodige halve marathons, zelfs in het pinksterweekend zowel 1 op zaterdag als 1 op maandag , val de nodige kilo’s af en ben heel bang dat ik geblesseerd raak. Het is een drukke periode voor me, maar gelukkig komt dan eindelijk het weekend van de marathon dichterbij. Op advies van Ardie ga ik op zaterdag samen met Sabine alvast mijn startnummer ophalen, die ik heel leuk krijg van Ineke, en de start omgeving alvast bekijken.

010 ineke 5

En dan is het de zondagmorgen, waar het allemaal mag gaan gebeuren. De treinreis verloopt zonder problemen en daar ik gisteren al alles opgehaald heb, ga ik gelijk maar in het startvak staan. Hier staat ook Mike, en met met klets ik gezellig de zenuwen een beetje weg. Als dan eindelijk het laatste startschot gaat vertrek ik met heel veel andere voor de 42 km. Na 300 meter zie ik Ardie nog even. Ik probeer een goed ritme te vinden en dat lukt me eigenlijk best wel vlot. We mogen de Erasmus brug over en aan het eind staat Odet met haar drumband lekker te drummen. Die drumbands mogen ze er van mij in houden, het is heerlijk om daar na toe te lopen, ik ren verder, langs De Kuip, door Rotterdam zuid. Dit gedeelte loop ik echt heerlijk, hoewel het druk is valt er ook goed te lopen. De eerste 28 km loop ik een zeer mooi tempo van 6:30 per kilometer. Ok de eerste lopers lopen meer als het dubbele, maar ik ben er blij mee. Na zo 24 km gaan we weer terug de Erasmus brug over en vlak daarop staan heel lief Anita en frans met een blikje cola. En dat vind deze caffeineverslaafde erg lekker. Ik loop ver maar merk dat het wat zwaarder word, ik loop nog prima maar niet zo lekker als de eerste 28 km. Op km 30 staat Sabine met ook een blikje cola voor me, de suiker doet me goed. Ik mag nu het Kralingsebos in. Wat gaaf, Tillie en Fred staan aan de kant met een aanmoedigingsbord met mijn naam. Dit raakt me echt wel even.

Als ik bij km 35 kom, kom ik de man met de hamer tegen, oef wat word het zwaar nu, ik wil niet gaan wandelen en blijf rennen, maar het moet van ver komen. Het publiek helpt mij hierbij, ik word aangemoedigd , krijg van wildvreemde mensen een banaan in mijn handen gestopt en ja mijn dwarse kop helpt ook. Nog nooit eerder heb ik zo ver gerend zonder te wandelen of te rusten en ja ik wil nu echt tot aan de finish doorgaan. Op km 39 staat  Sabine nog een keertje met een cola voor me, ik giet het naar binnen, die suikers doen me goed. Ik ga verder, nog 2 km, onder de kubushuizen bij Blaak door en dan weer eens naar links en dan naar rechts en ja eindelijk, ik loop op de Coolsingel, het is nog maar een klein stukje. Hier heb ik van gedroomd, dit is mij moment van glorie, ik ga juichend en compleet kapot over de finish  heen, het is volbracht, na 30 jaar heb ik mijn belofte aan mezelf ingelost. Vlak na de finish staat mijn zeer trotse moeder, ik neem wat te drinken en krijg mijn medaille omgehangen. Mijn eindtijd is uiteindelijk 4:45:42 geworden.

rt20x30-RMAI0973

 

En voor de mensen die zich afvragen waarom er een hardloopverslag staat in op mijn Site, dit is de reden geweest dat ik al die tijd geen verslagen over wandelen heb geschreven daar ik niet met wandelen bezig was, maar met mijn droom die 30 jaar terug begon.

 

 

 

010 1010 2

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , , , ,