Apr. 26.

KM RWV 2015 Het tassenvervoer en overige dingetjes

Net als in 2013 is het voor mij ook dit jaar niet mogelijk om als wandelaar deel te nemen aan de KM van de RWV. Blessures en ziektes in de laatste 3 maanden zorgen dat er haast geen wandelkilometers zijn gemaakt. Zodoende dat ik mij aanmeld voor de verzorging bij deze KM. Dit jaar word ik ingedeeld bij het tassenvervoer, als maat van Aad.
De tassen van deelnemers worden net voor de start ingenomen en in de vrachtauto gelegd. Na het praatje en het uitreiken van de diploma’s aan diverse deelnemers toetert Gijs de deelnemers op pad en is het voor ons tijd voor een bakkie. Wij hebben ongeveer 3 uur de tijd om op de eerste rustpost te komen, dus haast is er nu nog niet.

rwv4
Na een goed half uur vertrekken wij dan naar de eerste grote rust die is dit jaar, net als de andere jaren, bij Restaurant De Krom in Oud-Alblas. Het is nog vroeg genoeg, dus drinken we eerst wat samen pijlers Ronnie en John. Als zij verder gaan beginnen wij langzaamaan de tassen op het terrein te verspreiden. Om het zoeken van de tassen voor de deelnemers iets makkelijk te maken liggen de tassen op redelijk volgorde in 3 rijen.
Ook Cock is intussen gearriveerd en al kletsend met het personeel van de Krom slechten wij de tijd in afwachting van de wandelaars. De eerste wandelaars zijn een man en vrouw, waarvan mij helaas de namen zijn ontschoten. Zij lopen lekker makkelijk en willen eigenlijk geen pauze houden. Vlak daar achter komen onder andere Ilona en haar wandelmaatjes, waar we met grote hilariteit de ietwat opengevallen sok van haar bekijken.
De overige wandelaars komen druppelsgewijs bij de rust aan en een ieder krijgt zijn of haar tas toegewezen. Na een poosje heb ik wel zoiets van, het is misschien niet 50 tinten grijs vanavond, maar wel zeker 50 tinten zwart wat de klok slaat. Nooit geweten dat er zoveel zwarte sporttassen zijn. De tassen van Anita en Frans de Roo zijn met hun bloemetjesmotief een fijne afwijking.
Een meneer heeft zich onderweg lelijk verstapt en kan niet meer verder. Hij is blij dat hij nog tot de rust is gekomen, maar ziet het verder lopen echt niet meer zitten. Door Cock word hij heel vriendelijk naar het startbureau terug gebracht.

rw4
Samen met Aad ga ik verder naar de grote rust in Ridderkerk, bij het sportcentrum De Fakkel. Ook hier leggen we alle tassen netjes op volgorde neer. Echter net als we klaar zijn gaat het iets regenen, dus brengen we alle tassen maar naar binnen. De volgorde raakt daardoor wel iets in de war, maar uiteindelijk zal het geen grote problemen opleveren. Aad besluit om hier even zijn ogen dicht te doen en ik klets weer gezellig met de mensen van de EHBO, Anita, Ger en Michel, en met Ronnie en John die nu klaar zijn met het grote pijlwerk. Zij zullen echter nog de gehele dag op de route te vinden zijn om eventuele verwijderde pijlen, weggeregende pijlen bij te werken en verdere hand- en spandiensten te verrichten. rwv2
Net als ik Aad weer wakker ga maken belt Ardie. Is het mogelijk om haarfiets mee te nemen met de vrachtauto? Uiteraard, geen probleem maar wel om 06:30 bij de rust zijn want daarna vertrekken wij naar de volgende rust. Niet iedereen is dan al bij deze rust gepasseerd maar de bagage die er nu nog staat word door de mensen van de EHBO en Cock meegenomen.
We gaan verder naar de laatste grote rust en wel bij de hockeyvereniging HCB. De mensen van deze vereniging zijn zo vriendelijk om een gedeelte van hun kantine voor ons wandelaars af te staan. Zelfs vandaag als er de nodige wedstrijden zijn, is heel lief een lijntje gespannen waarachter geen plaats is voor de hockeyers maar voor wandelaars. Toppie van ze.

rwv 1
Danyell, onze huisfotograaf van de RWV, is hier ook al en al wachtend op wandelaars word er gezellig bijgekletst. Nadat de snelle jelles al weer zijn vertrokken, is het tijd voor een lekkere uitsmijter. Hoewel ik dan wel niet veel hoeft te lopen, kost het toch wel de nodige energie. Ondertussen is ook Gerrit gearriveerd en worden de laatste nieuwtjes besproken.

rwv 3
De tassen worden weer aan de wandelaars uitgedeeld, Angelique heeft het geluk dat ze dezelfde tas heeft als ik, die hoef ik dus niet te zoeken en zo langzamerhand ga ik alle wandelaars van gezicht wel kennen. Met mijn eigen wandelmaatjes gaat het best goed; Margriet met haar wandelmaatjes komen net na de middenmoot, al vlot gevolgd door Erik, Will en Angelique. Daar niet zover achter komt een groepje met Peter, Marijke, Alfred en Diny. Op bijna het eind loopt Carla met haar wandelmaatje Anneke nog netjes binnen de limiet en ook met Paul, die als laatste loopt vandaag, gaat het prima. Er zijn echter wel een man en vrouw die het super zwaar hebben, ze lopen zonder te kijken, maar gelijk de kantine binnen en ploffen neer op de bank. Ik besluit dan maar om ze even de tassen te brengen, elke minuut rust die ze kunnen pakken is meegenomen voor ze.

rwv 7rwv 8

 

 

De tassen van de snelle jelles zijn door Cock alvast naar de finish gebracht, wij vertrekken later met de overige tassen. Ook nemen we een meneer mee, die jammer genoeg is uitgevallen. Hij heeft zulke blaren op zijn voeten dat hij op advies van de EHBO maar besloten heeft te stoppen.
Bij terugkomst bij het startbureau/finish gaan voor de laatste keer alle tassen door mijn handen. Dit gedeelte zit erop voor vandaag. De wandelaars die al binnen zijn feliciteer ik met hun prestatie, het was door de aanhouden regen sinds de ochtend een zware tocht geworden. Na even Mar, Sabine en Suze die het finishbureau bemanden te hebben begroet, neem ik afscheid van mijn maat Aad en Cock. Ik ga namelijk nog even na de rustplek onder de Zwijndrechtse brug toe.

DSC_1283
Daar staan Hans, Astrid en Juliana. Het is leuk om daar de wandelaars nog even een hart onder de riem te steken, iets te drinken aan te bieden en wat snaaigoed voor onderweg mee te geven. Gerrit komt ook nog even langs en we blijken zelfs nog een zwerver van wat drinken te hebben voorzien. Over de verzorging valt dan ook niet te klagen. ;-)
Om half 4 rijd ik weer naar het finishbureau om te wachten op mijn wandelmaatjes. Ik plof in de bank neer en geef Herwin de taak om mij wakker te houden, wat hij dan ook uitstekend deed.
Al mijn wandelmaatjes blijken het gehaald te hebben, Marijke heeft zelfs een PR gelopen en dat ondanks het slecht weer. Ook Carla en Anneke zijn netjes op tijd binnen en Paul heeft het ook dit keer weer geflikt om de 80 km te lopen. Ik bied Peter en Marijke een lift aan naar het treinstation, ik woon daar 500 meter vandaan, en net als wij willen vertrekken vraagt een meneer hoe het met de bussen zit. Geen idee, maar de meneer wil ook graag naar het station, dus hij stapt ook maar bij me in de auto.
Al met al een leuke, vermoeiende, slopende, natte maar onvergetelijk KM gehad.

De foto’s zijn geleend van Danyell, Marijke en Frans
Foto720-K73NSAD6

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , ,