Jul. 26.

N4D 15 t/m 18 Juli 2014

Een Loopje genomen in: Nijmegen

Het loopje duurde in km: 160

De tijdsduur was: 4 dagen

De verzorging was: AGS + RET

Totaal aantal km: 4614

 

Dag 1 van de Nijmeegse 4 daagse

polsbandje

Vandaag begint de N4D 2014.
Na ‘s ochtends al vroeg wakker te zijn, de bus naar de Wedren te hebben gepakt en de startprocedure te hebben doorlopen, zijn we op weg voor mijn 4 de Nijmeegse 4-daagse. De eerste 10 km, tot aan de RET rust, loop ik samen met Esther en Wout. Het lopen gaat lekker vandaag. Het is droog, niet al te koud en het tempo is goed vol te houden. Bij de rust gaan Wout en Esther samen verder. Nadat ik gerust heb, ga ik dan ook alleen, hoewel alleen, er lopen nog 45.000 wandelaars om mij heen.
Met verschillende van hen heb ik wel even een kort praatje, soms een minuut , soms 10 minuten, maar eigenlijk loop ik zo lekker, dat ik vaak al snel weer verder ga. Het is wel iets nieuws voor mij, dat geregeld mensen inhalen. Op ongeveer 21 km staat de AGS-rustpost. Ook wel de Oase genoemd. Het soepje sla ik echter vandaag over, mijn buik protesteert al enige tijd . Ik kom bij de oase Rina tegen en we gaan samen een stukje verder. Als we langs een batterij dixies komen besluit ik hier maar even gebruik van te maken. Dit was een goed idee, de buikpijn is gelijk een stuk minder, dit loopt toch gelijk een stuk prettiger.

Ik wandel weer alleen verder, het gaat nog steeds lekker. Bij Gerrit, dr. Pain, neem ik nu even de tijd om een boterhammetje te eten. Nu nog door Oosterhout heen en dan is de dijk naar de Waalbrug aan de beurt. Hoewel deze dijk nooit tot mijn favoriete wandelstukjes zal behoren, vind ik hem dit jaar behoorlijk te doen. Net onder de Waalbrug door staat Sabine. Zij is deze Nijmeegse 4-daagse toeschouwer, gezellig. Het is nu nog een klein stukje Nijmegen door en dan ben ik al weer terug op de Wedren.

 

met wout en esther

Dag 2
Na een goede nachtrust, ga ik vandaag van start voor dag 2 van de N4D. Gezellig startend met Esther en Wout gaan de eerste 12 km onder onze voeten door. Bij de RET neem ik zoals afgesproken mijn rust en gaan zij verder. Net als gisteren heb ik er weer een lekker tempo in. Het is een stuk warmer vandaag en dat bevalt mij prima. Lekker zonnetje, warme spieren , mij zal je niet horen mopperen over het weer. Na een kleine 4 uur bereik ik de Oase. Vandaag staan er pannenkoeken op het menu, lekker. De Oase is ook vaak een weerzien van vrienden en dit keer zie ik Jannie die ik helaas op blauwe maandag had gemist. Na nog even een echte een himmie (maak een selfie met Bertus op de achtergrond) te hebben gemaakt, ga ik samen met Erik verder.

met erik

Gezellig kletsend lopen we verder en voor we het weten zijn we bij Gerrit aangeland. Ook mevrouw Gerrit is vandaag aanwezig, leuk om haar ook weer eens te zien. Ik voel me prima en hoef niet van Gerrit zijn dienste gebruik te maken, dus we gaan al vlot weer verder. Van Erik leer ik nu ook de kleine kneepjes van het kaaien onderweg. Ik kijk gewoon veel te weinig rond. Net voor Weurt houden we nog even een kleine rust voordat we de sluizen overgaan. Vlak achter de sluizen, net na het tunneltje, staan Astrid en Sabine. Gezellig dat ze er deze dag ook weer bij zijn. Vanaf hier is het ongeveer nog 4 km tot aan de finish, waar blijkt dat ik de lessen goed geleerd heb. Op de kade wordt namelijk nog pizza uitgedeeld, normaal had ik zoiets niet in de gaten, maar vandaag wel. De pizza smaakte prima en we maken ons op voor het laatste stukje van de tocht van vandaag. Het is vandaag roze woensdag en zeker op het laatste gedeelte is dat goed te merken, door een roze zee van mensen lopen we dan ook naar de finish toe, alwaar ik afscheid neem van Erik.

 

Dag 3
Tijdens het eten gisterenavond werd uiteraard ook de dag doorgesproken, en kwam in mij de gedachte op dat het misschien dit jaar wel eens zou kunnen lukken om op tijd bij de ceremonie op de militaire begraafplaats op de Zevenlenheuvelenweg te zijn. Met dit in mijn hoofd ga ik dan vandaag ook starten. Alles verloopt even voorspoedig en al gauw loop ik samen met Esther en Wout een lekker tempo. De spieren zijn soepel, geen rug of buikklachten, nee, ik loop echt lekker. Als we bij mijn rust bij op 10 km van de RET zijn, vraag ik aan Esther en Wout of ze even op mij willen wachten. De andere dagen namen we hier afscheid maar nu gaan we met zijn drietjes verder. We lopen flink door en als we bij de splitsing met de 50 km komen nemen Wout en Esther hun rust.

Zelf ga ik nu door, over de heuvels heen naar Groesbeek, even een korte stop bij Cynthia en verder. Onder aan de Zevenheuvelenweg staat Gerrit. Ook hem breng ik heel even een bezoekje. Al snel ga ik verder en ja, het is me gelukt. Om iets over 11:30 kom ik op de begraafplaats aan. Dit is wel één van dé momenten van deze N4D voor mij. Ik had absoluut nooit verwacht dat ik ooit snel genoeg zou zijn om hier op tijd voor de ceremonie te zijn. Eerdere N4D’s gaven daar ook geen aanleiding toe. ceremonie

Bij de ingang staan Ardie en Mar. Ardie wandelt verder, maar Mar gaat met mij mee het terrein op. Samen met haar bezie ik de ceremonie en ga daarna verder. Een paar 100 meter verder zit daar de buurvrouw van de camping in Ede. Als ik met haar aan de babbel ga, staat tot mijn grote verassing Sita, de vrouw van PeterC, opeens voor mijn neus. Reuzegezellig allemaal. Ik neem afscheid van hen en mag nog een klein stukje lopen tot ik bij de oase aan kom. Sabine zit hier vandaag ook. Ik geniet van een broodje worst, drink wat en probeer echt even rust te nemen. Al snel ga ik echter weer verder, het tempo blijft zelfs nu hoog en hoewel ik geworsteld heb met alle heuvelen vandaag, ben ik er goed over heen gekomen. De lessen tijdens het trainingsweekend van de winter hebben nut gehad. Ik stiefel lekker door en voor ik het weet ben ik terug op de wedren. Deze wandeldag zit er bijna weer op. Op donderdag gaat de bus namelijk maar tot aan Groesbeek. Ik lift even een stukje mee met het treintje van camping de Oude Molen, er is plaats genoeg. Nu nog een eindje door het centrum van Groesbeek lopen, waar ik de laatste lopers voorbij zie komen. Deze mensen hebben het zwaar, geen publiek meer dat ze nog aanmoedigt, maar blik op oneindig en gaan. Net achter het centrum stap ik gelukkig in mijn auto, en rijd naar de camping toe. Op de camping aangekomen blijkt dat het internet volkomen overbelast is: Wifi doe het in het geheel niet en ook 3g heeft flinke kuren. Hierdoor zijn wij dan ook niet op de hoogte wat er allemaal is gebeurd deze dag.

 

Dag 4
Hoewel ik ‘s nachts prima heb geslapen, word ik wakker met een paar zware, stijve kuiten. Vreemd! Gisterenavond had ik nog nergens last van. Als we zijn gestart, merk ik al snel dat het me teveel moeite kost om Wout en Esther bij te houden. Het gaat te snel voor mij, mijn scheenbeen gaat nu ook zeer doen, en als zelfs mijn darmen gaan vervelen zeg ik tegen hen dat ze maar verder moeten gaan. Na even een batterij dixies te hebben bezocht, breng ik mijn tempo drastisch naar beneden. Liep ik de eerste 3 dagen alleen maar mensen in te halen, nu word ik zelf weer ingehaald. Langzaam aan gaat het echter steeds beter, de pijn in mijn scheenbeen trekt weg, mijn darmen zijn weer rustig en de kuiten voelen beter aan.

Na de eerste rust kom ik dan geleidelijk weer in het tempo van de eerste 3 dagen. Als ik op de lange, saaie dijk naar het plaatsje Linden loop, hoor ik opeens mijn naam roepen. Hé, wat gezellig, het blijkt Liesbeth te zijn. Samen gaan we verder, en de dijk word op eens een stuk minder saai. We gaan kwebbelend verder door het leuke plaatsje Linden. Hier hebben elk jaar de bewoners een thema en dit jaar is dat muziek. Ik geniet weer met volle teugen.

met liesbeth

We lopen verder naar Beers al waar ik Liesbeth gedag zeg, we hebben verschillende rustplekken. Na deze rust ga ik verder naar Cuijk. Als ik Cuijk inloop zie ik een bord staan dat de festiviteiten in Cuijk dit jaar aangepast zijn vanwege de vliegramp. De vliegramp, waar gaat dit over? Later op het parcours word het mij duidelijk welk een ramp zich op donderdag heeft voltrokken. Als je door Cuijk heen bent, kom je bij 1 van de coolste onderdelen van de N4D. De pontonbrug, die je mag oversteken. Onder de klanken van Guus Meeuwis loop ik hier dit jaar overheen. Vanaf dit punt is het nu alleen nog teruglopen naar Nijmegen.

In Mook zit Cynthia. En hé, Esther en Wout zijn daar ook nog. Het blijkt dat ik uiteindelijk helemaal niet zo ver achter hen aan liep. Met z’n drietjes gaan we weer verder. Het is vandaag best wel erg warm, maar daar houd ik wel van. Het is dan ook wel grappig om te zien, hoe ik elke buitendouche probeer te ontwijken en Esther en Wout er juist speciaal naar toelopen. Als we bij Oase aankomen, bedank ik hen voor de goede zorgen, neem nog snel even een cola en ga verder richting Malden, richting de Macdonalds. Hier staan namelijk mijn moeder, broer, nichtje en Sabine op mij te wachten. Van mijn nichtje krijg ik een lieve knuffel, van mams een bos gladiolen en mijn broer heeft wederom heel lief een ballon voor mij gekocht.

met nevaGelukkig voor mij nemen ze de bloemen en ballon zelf mee, zodat ik daar niet mee hoef te sjouwen. Hoe gezellig het ook is, de Via Gladiola wacht. Aan de Gladiola staat ook een ziekenhuis, elk jaar worden er mensen met bed en al langs de Via Gladiola gezet om op deze manier ook van de N4D te genieten. Als ik een jong kind zie dat met een kaal hoofd, infuus, grote ogen (wat me doet denken aan area51), maar wel met een geweldig glimlach op zijn gezicht, krijg ik een brok in mijn keel. Wat is het leven toch oneerlijk verdeeld soms.

De organisatie heeft i.v.m. met de vliegtuigramp een heel sobere Via Gladiola georganiseerd. Toch geniet ik van de mensen, de aandacht en het enthousiasme langs de kant. Op de laatste tribune staan Silvia en Marko. Ik krijg een snoepmedaille van hen en lekkere cashewnoten. Nu nog een 100 meter en deN4D zit er al weer op voor dit jaar. 160 km gewandeld en als bewijs krijg ik een 4-tje mijn handen gedrukt.

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , , , , , ,



  • Ineke says:
    July 26, 2014 at 19:41 -

    Wauw! Leuk geschreven, was weer ff nagenieten! Maar wat is kaaien????

  • Anita(postmuts) says:
    July 26, 2014 at 23:46 -

    lekker lezend verslag Larissa!! Heb je ook gespot onderweg :-) Gefeliciteerd met je 4’tje. Heb je niet op onze dixie gezien :-p Groetjes en tot ziens postmuts

    • laris says:
      July 27, 2014 at 13:18 -

      Ja moest ook wel lachen toen al die mannen opeens ook enthousiast Anita gingen roepen. Je populariteit kent geen grenzen ;-)

  • ik las dat jij het niet te warm vond tijdens de 4daagse, nu ik vond het afzien. Ik ben meer een loper voor winterseries.
    Toch heb ik ook dit jaar weer van de 4daagse genoten.