Sep. 19.

10-11 sept 2011: 80 van de Langstraat Waalwijk (NB)

Een Loopje genomen in:Waalwijk

Het loopje duurde in km: 80

De tijd was : 16.20

De verzorging was: Uitstekend

Na lang aarzelen, wel graag willen, toestemming van de huisarts en na mijn gevoel te weinig te hebben getraind, besluit ik toch om op zaterdag naar Waalwijk af te reizen. Ik meld mij netjes aan bij de organisatie, doe de chip in mijn schoenen, neem afscheid van mams, en ga op zoek na mede w4wers.

Carla en Arjan spot ik als eerste. Zij weten waar nog een paar andere staan en zo sta ik even later gezellig te praten en te knuffelen met Truitje, Bertus, Peterc en wandelvriendin. Het laatste nieuws word doorgenomen en iedereen is geschokt over de uitsluiting in de van z.. tot z.. van Carola en Bernard_dt. Ook hoor ik dat Bill ook besloten heeft om mee te doen en hoop hem nog even te zien.

Om kwart voor 9 lopen we richting de start en ik sta bij een redelijke rustig Carla en Arjan. Het is nog steeds droog maar lichtflitsen en wat donder maken van de start wel een spectaculaire begin. Na nog even naar een praatje van de burgemeester te hebben geluisterd gaan we op weg voor het eerste rondje van 13km. Het tempo word er gelijk goed ingezet en gezellig keuvelend met Arjan en Carla (leuke bril Carla) word de eerste rustpost al snel gehaald. Even snel wat drinken en weer verder. Heel veel smsjes komen binnen over vreselijk slecht weer op allerlei plaatsen (Dordrecht, den Bommel, Spijkenisse en zelfs Brussel) maar bij ons is wel veel bliksem te zien en wat gedonder te horen maar het blijft droog en zeker geen hagel stenen. Die bliksemlucht vond ik zelf wel erg mooi om zo te zien. Hoewel we best een redelijk tempo lopen worden we op pak en beet 10 km al na de rechtse kant van de weg gedirigeerd omdat de voorste lopers er aan komen. Dat snelwandelen ziet er niet uit maar wat gaan die mensen snel zeg. Petje af hoor.

Na 13 Km zijn we weer terug in het centrum van en worden ingehaald door Annika, Bierjager, Rachel en Jan(hoewel ik Jan zelf niet heb gezien). We komen in gesprek en zonder er erg in te hebben loop ik mee met hun en laat Carla en Arjan achter me. Op de rustpost komen we Truitje tegen die net als haar ploeggie komt door de koeken heen is. Timing is everything hihihi. We wandelen verder en voelen opeens wat hele grote druppels. Gewaarschuwd door alle smsjes besluit ik gelijk mijn poncho aan te trekken. dit bleek achteraf wat overbodig er vielen nog geen twaalf druppels maar ik loop nu opeens in mijn 1tje. (plus nog zo’n 2500 wandelaars maar geen w4wers meer). Ach daar ze toch meestal wat sneller lopen dan ik zullen ze me zo wel weer inhalen.

Lekker doorwandelend in een voor mij doen hoog tempo kom ik bij de eerste rust. Even zoeken naar mijn tas, die was per ongeluk in een verkeerd rijtje gezet, eet ik even een paar broodjes en drink wat. Ik houd maar kort pauze. Ik loop zo lekker en hoe langer ik pauze hou hoe moeilijker het starten is.

Ik loop in een lekker flink tempo door (ik zie wel waar het schip strand) en geniet van alles wat er aan de kant gebeurt. Het is abso niet koud buiten en de vele vuurkorven die volop branden zorgen er ook wel voor dat het niet koud word. Vele straten zijn op allerlei manieren versierd, sommige met slingers, dan weer een straat geheel verlicht met waxine lampjes, het is 1 groot feest waar we mogen wandelen. Om 4.20 ben ik bij de rust in overlaat. Nu gaat wel in 1 keer goed met mijn tas en na even een broodje te hebben gegeten en wat te drinken en het wisselen van sokken besluit ik snel weer verder te gaan.

Op weg naar Waspik. Dit stuk gaat voornamelijk over fietspaden en kan mij persoonlijk niet zo boeien. Onderweg hoorde ik al flarden van gesprekken dat het stuk na Waspik zo saai moet zijn maar dit stuk naar Waspik toe vind ik niet echt interessant . Ook hoor ik mensen praten over de toestand en dat de eerste groep een half uur is tegen gehouden en dat we een uur later mogen binnen komen. Daar ze het alleen maar over de toestand hebben begrijp ik er niet veel van. Welke toestand? Iemand in elkaar gezakt? Een bommelding? Ik besluit me maar niet druk over te maken, ik loop erg lekker en het zal me wel een duidelijk worden. Ik zet maar eens een muziekje op en wandel verder. Het tempo blijft er op cassada lekker in maar met Anastacia blijkt mijn tempo in te kakken. Dat is niet de bedoeling, ik loop zo goed dat ik probeer een nieuw record te vestigen. Dan maar weer house en jawel me tempo klimt weer uit een dalletje.

Er lopen al een geruime tijd 2 pubers naast me. Ik kijk dat zo’n beetje aan en merk dat het meisje veels te snel voor de jonge loopt. Geregeld rent de jongen 3 passen om het meisje(loopt met oordoppen in) weer even in zijn tempo te laten lopen. Ik ga in gesprek met de jongen en vraagt waarom hij dat doet. Het blijkt dat ze met z’n 10 (pubers) zijn vertrokken en ze zijn nog met z’n 3en over. Hij heeft het nu zeer zwaar en kan haar haast niet bijbenen. Nee dat was mij ook opgevallen. Ik vraag hem waarom hij haar dan niet laat gaan zodat hij in zijn eigen tempo kan lopen en zij ook. Dat mocht niet van zijn vader. Die is na 40km uitgestapt omdat hij niet meer kon maar vertelde wel dat hij zijn zusje niet alleen mocht laten. Ik heb mijn mening over de vader maar voor me gehouden en verteld dat er nog 2500 wandelaars zijn dus dat zijn zus niet echt alleen zou wandelen. Na even overleg besluiten ze dat het ieder voor zich is en dat er bij de rusten op elkaar gewacht word. Met de jongen die nu in zijn eigen tempo loopt, loop ik nog een heel eind verder en krijg hem een stuk over zijn dip heen.

Lekker door kuierend kom ik bij de rust in Waspik aan. Hier een iets langere rust nu want er zitten een paar kleine blaartjes op de voeten. Bloedlanssets zijn toch handige dingen en in plaats dat ik 40 minuten moet wachten doe ik het zelf wel even binnen de 10 minuten. Het starten word al behoorlijk lastiger, en zie mensen kijken met een gezicht die gaat nooit halen, maar muziek in de oren en nog even en dan de verbaasde gezichten als ik ze weer inhaal, van die kon daar net toch haast niet lopen en nu haalt ze ons zomaar in hihih. Door vele mensen gewaarschuwd dat dit zo’n saai stuk gaat worden lopen we door prachtige landerijen, polderachtige landschappen en een stukje bos. Ik loop te genieten. Mijn hoveniers hart ziet de prachtige bomen en struiken waar de eerste herfstverkleuring al inzit en ook niet te vergeten leuke huisjes met van die mooie rietdaken. Laat ik het zo stellen Ineke onvriendelijk en Danyell had genoten. Ook een lekker stukje door het bos, wel over een betonnen fietspad want een echt zanderig bospaadje trekt me nu ook niet meer, wandel ik verder naar de laatste grote rustpost in Loon op zand.

Hier sms ik druk met Ineke van wie ik begrijp dat Carla helaas gestopt is. Ook sms me broer dat het om 13.00 zal gaan regenen en dat ik effe op moet schieten. Nou dat was ik niet echt van plan meer. Ook nog even een telefoontje naar me moeder en al met al is het me drukste rust ooit. Het starten word nu echt een ramp en ik kom even in een dipje. Ik kom ondanks muziek maar niet in een tempo. Ik heb het even zwaar maar weet dat ik zo veel tijd heb om te finishen dat ik me niet druk maak. Na een uurtje of wat kom ik weer in me ritme en vanaf hier ga ik genieten. Bij de N4D kon ik de mensen aan de kant nog wel afschieten, hier is het compleet anders. Ik geniet van de aandacht en de opmerkingen. Ik loop zo licht en ontspannen. Met een grote glimlach op mijn gezicht wandel ik door de laatste straten heen. Op 1 kilometer van de finish bel ik mijn moeder die veel moeite heeft om een parkeer plaats te vinden. Ach dan doe ik er toch een ietsje langer over. Ik ga uitgebreid met het plubliek aan de praat en hoor nu eindelijk ook wat de toestand was (vanwege het onweer mocht er niet over een grote vrij kale vlakte gelopen worden en is de route blijkbaar iets aangepast). Nog een paar meter en ja hoor ik loop juichend over de finish na de rode loper toe. Me moeder staat daar en neemt de foto’s , ik krijg de bloemen. Na het finishhokje te zijn doorgelopen staat daar Truitje met fototoestel en uitgebreide felicitaties voor me.

Het was een fantastische tocht geweest, een prima organisatie, heerlijk wandelweer en gezellig geklets met sommige walkers. Iedereen bedankt voor de smsjes en andere ondersteuning. Voor volgend jaar word het de afsluitdijk maar het jaar daarop staat hij zeker in de planning.

By laris | Posted in Loopverslagen | Both comments and trackbacks are currently closed.

Tagged: , , ,